ับสัมผัสได้ รีบหันกลับไป กลับเห็นเพียงประกายแสงแยงตานั่นมีแรงดึงดูดอันน่าประหลาดกระจายออกมา พริบตาต่อมา ตัวเขาเสียหลักราวกับถูกดูดเข้าไปในวังน้ำวน
เฟิ่งจิ่วมองดูเหตุการณ์จากที่ไกลๆ เห็นชายชราโบกมือให้เธอ เธอเผยยิ้ม ก่อนจะหันตัวไปนั่งลงบนเรือน้อย ส่วนผู้ฝึกตนคนนั้นน่ะหรือ? ไม่ใช่เรื่องที่เธอควรสนใจแล้วละ
เรือน้อยล่องลอยอยู่เหนือผิวน้ำทะเล ภายใต้การขับเคลื่อนของกลิ่นอายพลังวิญญาณ มันล่องเข้าไปยังส่วนลึกของทะเล กระทั่งเมื่อหันหลังไปแล้วมองไม่เห็นทิวทัศน์บนชายฝั่ง เฟิ่งจิ่วจึงเดินเข้าไปในห้องพักของเรือน้อย ถอดเสื้อผ้าผู้หญิงสีแดงบนตัวออก รัดหน้าอก แล้วเปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าผู้ชายสีแดง
เธอที่เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่แล้ว ลบคราบหญิงงามล้ำเลิศออกไป แทนที่ด้วยกลิ่นอายหยิ่งผยองและมีเสน่ห์ เธอเดินออกจากห้องพักเรือ มองผิวน้ำทะเลโดยรอบ สายตาไหวระริก
เมฆหมอกแผ่กระจาย รอบด้านมองไม่เห็นฝั่ง มีเพียงน้ำทะเลที่ซัดเข้ามาพร้อมกับคลื่นคอยโยกเรือให้โคลงเคลง มองดูหยดน้ำที่สาดกระเซ็นเพราะถูกคลื่นซัด สมองกลับคิดถึงเรื่องเกาะเซียนเฝิงไหล
สถานที่ที่เธอไม่รู้จักแห่งนั้น เธอรู้สึกฉงนฉงายและคาดหวังว่าที่แห่งนั้นจะเป็นสถานที่แบบใ
