ค่ายกลสำเร็จสิ่งที่ปรากฏก็คือเส้นทางแผนที่ภาพหนึ่งดังคาด เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เธอคาดไม่ถึงก็คือ เส้นทางที่ไปเกาะเซียนเฝิงไหลจะไกลถึงขนาดนั้น
“ท่านดู ไม่ได้อยู่บนแผ่นดินใหญ่แถบเหนือแม่น้ำนี้จริงๆ ด้วย” เธอยื่นแผนที่ให้เซวียนหยวนโม่เจ๋อดู
เขารับไปดูแวบหนึ่ง ก่อนจะถามว่า “อย่างนั้นเจ้าคิดจะทำเช่นไร? จะไปจริงหรือ?”
“ประเด็นสำคัญคือข้าไม่รู้ว่าที่นี่เป็นสถานที่แบบใด” เฟิ่งจิ่วขมวดคิ้วครุ่นคิด พลางมองแผนที่ไปด้วย “ถุงผ้าไหมที่ผู้เฒ่าเทียนจีให้ ข้างในมีเพียงของสิ่งนี้สิ่งเดียว ท่านว่าจะไม่ไปได้หรือ?”
“ในเมื่อจะไป อย่างนั้นข้าไปกับเจ้าก็แล้วกัน! ระหว่างทางจะได้คอยดูแลกันได้” เขาเอ่ยกับเธอ การจะให้เธออยู่ห่างเขาในเวลานี้ อย่างไรเขาก็ไม่วางใจอยู่ดี
“เทียนจีจื่อผู้นี้ก็ไม่รู้ว่าเล่นกลอะไรอยู่ ข้างบนยังเขียนไว้ว่าข้าไปได้เพียงคนเดียว” เธอแกว่งถุงผ้าไหมไปมา เอ่ยว่า “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! ข้าจะลองไปดู เมื่อถึงตอนนั้นหากข้ามีโอกาส จะต้องส่งข่าวกลับมาอย่างแน่นอน”
เธอกอดแขนของเขา ยิ้มตาหยีแล้วเอ่ยว่า “อีกอย่าง หากมีท่านคอยบัญชาการดูแลหอยาสวรรค์ ไม่ว่าข้าอยู่ที่ใดก็ล้วนวางใจ”
เขาหัวเราะในลำคอ ส่ายหัวยิ้มๆ “เจ้
