ีแดง แม้เลือดสีแด ดงสดจะย้อมชุดกระโปรงสีแดงจนทำให้มองไม่เห็นเลือด แต่ชุดกระโปรงที่ถูกฟันจนเป็นรอยกระบี่นั้นกลับชัดเจนมาก
“เสี่ยวจิ่วบาดเจ็บ!”
กวนสีหลิ่นตื่นตะลึง เห็นพวกเขาเข้ามาในลานบ้านจึงรีบกระโดดลงจากหลังคา สาวเท้าเร็วๆ หยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขา เห็นบนตัวเฟิ่งจิ่วมีบาดแผลน้อยใหญ่มากมาย จึงรีบหันไปขานเรียก “อาจิง เร็วเข้า ช่วยเสี่ยวจิ่วทำแผลหน่อย”
เยี่ยจิงสาวเท้าเข้ามาเร็วๆ ช่วยประคองเฟิ่งจิ่ว ก่อนเอ่ยว่า “ข้าทำแผลให้เจ้าก่อนก็แล้วกัน!”
เฟิ่งจิ่วไม่ได้พูดอะไร เซวียนหยวนโม่เจ๋อกลับเป็นคนเอ่ยว่า “ไม่ต้อง ข้าทำเอง” เอ่ยจบ ก็พาเธอเข้าห้องไป
เห็นทั้งสองเดินเข้าห้องไป กวนสีหลิ่นจึงถามว่า “โม่เฉิน เจ้ารู้หรือไม่ว่าใครเล่นงานพวกเขา เหตุใดเสี่ยวจิ่วจึงบาดเจ็บถึงเพียงนี้” ด้วยวรยุทธ์ระดับจักรพรรดิเซียนของนาง นึกไม ม่ถึงว่าจะถูกคนทำร้ายเช่นนี้ หรือพลังของคนคนนั้นแข็งแกร่งกว่านางอีก
สายตาของทุกคนหันไปจับจ้องที่โม่เฉิน พวกเขาไม่ได้ไป จึงไม่รู้เรื่อ
