ดิเซียนผู้นั้นถูกมังกรเขียวที่กลายเป็นลำแสงสีเขียวพุ่งทะลุผ่าน เกิดเป็นเสียงระเบิดดังบึ้ม ร่างกายแหลกละเอียด เลือดเนื้อกระจายกลางอากาศ สา าดลงไปด้านล่าง และหายลับไปท่ามกลางความมืดยามค่ำคืน…
“วืด!”
มังกรเขียวหักเลี้ยงกลางอากาศ กลายเป็นลำแสงสีเขียวอีกครั้ง พุ่งทะลุผ่านร่างกายของผู้ฝึกตนพวกนั้นที่ถูกตรึงร่างค้างเติ่งอยู่กลางอากาศทีละคน เมื่ออยู่ต่อหน้าสัตว์เทวะโบ บราณที่แข็งแกร่ง ผู้ฝึกตนพวกนั้นไม่อาจถอดดวงวิญญาณต้นหนีไปได้ ทำได้เพียงเบิกตารอดูตนเองถูกฆ่า
“อ๊าก!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังก้องฟ้า กระทั่งสุดท้ายก็กลับมาเงียบสงบ ท่ามกลางท้องฟ้ายามราตรี จันทร์เสี้ยวลอยอยู่หลังชั้นเมฆ สาดส่องประกายแสงอันอ่อนโยนลงมาจางๆ
ทว่าภายใต้แสงจันทร์อันนุ่มนวลนี้ กลิ่นคาวเลือดกลับตลบอบอวลไปทั่ว…
