เขาเห็นแค่กวนสีหลิ่นไม่เห็นภูตหมอเฟิ่งจิ่ว จึงอดกังวลไม่ได้
“ไม่ต้องห่วง อีกเดี๋ยวนางก็มา” กวนสีหลิ่นยิ้มๆ ตบไหล่เขาก่อนถามว่า “ปู่ของเจ้าก็มาแล้วหรือ”
“ใช่ ข้าพาท่านปู่มาด้วย” เพราะกลัวว่าระหว่างทางจะเสียเวลามากไป ตลอดเส้นทางนี้เร่งเดินทางมายังเมืองร้อยนทีจนแทบไม่ได้พัก ก็เพราะกลัวจะไม่ได้เจอพวกเขา
“ตอนนี้พวกเจ้าอยู่ที่ไหน” กวนสีหลิ่นถาม
เฉียวอี้นั่วถาม “กิจการของตระกูลเรามีสาขาย่อยอยู่ที่นี่ แล้วก็มีบ้านอยู่ที่นี่ด้วย อยู่ตรงถนนตะวันตกนี้เอง ตอนนี้พวกท่านปู่ก็อยู่ในบ้านที่พักบนถนนตะวันตก”
“อ้อ ถนนตะวันตกเองหรือ ใกล้มากนี่! หอยาสวรรค์ก็ตั้งอยู่บนถนนตะวันตก เป็นบ้านหลังไหนรึ เจ้าบอกข้ามาหน่อย อีกเดี๋ยวเฟิ่งจิ่วมา ข้าพานางไปเอง”
“เป็นบ้านหลังที่อยู่ตรงทางโค้งของสุดถนนตะวันตก หาไม่ยาก แค่เดินไปตามถนนเส้นนี้เรื่อยๆ เลี้ยวอีกครั้งก็จะเห็นบ้านหลังนั้นแล้ว ข้างบนมีป้ายแขวนไว้ว่า ‘บ้านตระกูลเฉียว ’”
เขายิ้มๆ เอ่ยว่า “ได้ ข้าจำไว้แล้ว เจ้ากลับไปก่อนเถอะ! รอนางมาแล้วข้าจะพานางไป”
“ได้ ขอบคุณพี่ชายกวนมาก” เขาคารวะกวนสีหลิ่นด้วยความซ
