ตอนที่ 2517 อึดอัดเกินไปหรือไม่
เฟิ่งเยี่ยเอามือเล็กๆ ที่ปิดหน้าไว้ออกก่อนจะมองไปที่เด็กทารก เห็นเจ้าหนูที่ตัวเล็กกว่าเขากำลังกะพริบตาปริบๆ มองมาที่เขา เขาอดใจเต้นไม่ได้ เอื้อมมือเล็กๆ ออกไปจิ้มหน้าน้อยๆ นั่นหนึ่งที
“เขาตัวเล็กมาก ตัวเล็กกว่าข้าอีก”
เขามองเด็กทารกด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ ทว่า ขณะที่เขาคิดจะจิ้มลงไปอีกครั้ง กลับเห็นเด็กทารกแหกปากร้องไห้ขึ้นมา เสียงร้องไห้ของเด็กทารกดังก้องมาก ทำให้เขาสะดุ้งตกใจ
“ข้าแค่จิ้มเขาเบาๆ ครั้งเดียวเท่านั้นเอง จริงๆ นะ” เสี่ยวเฟิ่งเยี่ยรีบแก้ตัว กลัวพวกเขาคิดว่าเขาจิ้มเด็กทารกแรงจนร้องไห้
เฟิ่งจิ่วหัวเราะเบาๆ วางเขาลง ยื่นมือไปบิดจมูกของเขา “รู้แล้ว เขาแค่ไม่ค่อยชอบให้ใครแตะต้องหน้าน้อยๆ ของเขา แตะต้องเมื่อใดก็จะร้องไห้”
“หา อย่างนี้เองหรือ ตกใจหมดเลย” เสี่ยวเฟิ่งเยี่ยถอนหายใจ พูดไปก็ตบหน้าอกอย่างโล่งใจ ท่าทางเช่นนั้นทำให้คนอื่นหัวเราะออกมา
“มา ข้าอุ้มเอง” เฟิ่งจิ่วรับตัวเด็กน้อยไปจากอ้อมแขนเฟิ่งจิ่ว บอกกับพวกเขาว่า “ข้าตั้งใจว่ากลับไปครั้งนี้ก็จะพาห้าวเอ๋อร์กลับไปด้วย ต่อไปจะให้เขาติดตามเพื่อสั่งสอนด้วยตนเอง”
“อย่างนั้นครอบครัวของเด็กคนนี้เล่า ไม่มีแล้วหรือ
