สงบนิ่ง เอาผ้าเช็ดหน้าในห้วงมิติออกมาเช็ดจมูก ปั้นหน้าเคร่งขรึมเหมือนกำลังอดทนสุดกำลัง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงเสน่ห์ “ไม่ได้คิดอะไร แค่เกิดอาการร้อนในขึ้น มาเล็กน้อย”
อืม เขาร้อนในจริงๆ ต้องระบายออกเสียหน่อย
เฟิ่งจิ่วได้ยินคำตอบกลีบปากก็หยักโค้ง เอ่ยอย่างหยอกล้อว่า “อ้อ ร้อนในแล้วหรือ เรื่องนี้ง่ายมาก ประเดี๋ยวข้าสั่งยาแล้วให้เหลิ่งซวงต้มให้ท่านดื่ม ดับร้อนเสียหน่อย รับประกันได้ว่าจะไม่มีไฟอะ ะไรหลงเหลือทั้งนั้น”
“ไม่ต้องลำบาก ข้ามียาที่ดีกว่า” เขาจับจ้องไปที่ตัวเธอด้วยสายตาลึกล้ำ ไม่ได้พูดเจาะจง แต่ความหมายกลับชัดเจนมาก
