แต่ไม่รู้ว่าจะยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ดูนางสิ เพิ่งมาถึงเมืองร้อยนที แต่ละคนที่ออกมารอต้อนรับล้วนเป็นใคร ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ!
เยี่ยจิงยิ่งนึกไม่ถึง เมื่อมาถึงที่นี่ก็ได้เห็นผู้แข็งแกร่งมากมาย ภายใต้แรงกดดันของผู้แข็งแกร่งมากมายขนาดนี้ นางอดรู้สึกประหม่าไม่ได้ ด้วยเหตุนี้ มือที่จูงกับกวนสีหลิ่น อยู่จึงยิ่งกระชับแน่นขึ้น
ราวกับสัมผัสได้ถึงความประหม่าของนาง กวนสีหลิ่นตบหลังมือนางเบาๆ กระซิบบอกว่า “ผ่อนคลายหน่อย พวกเขาล้วนเป็นคนของเรา”
“อืม” นางรับคำ สูดหายใจลึกๆ แล้วค่อยผ่อนออกมาช้าๆ พยายามสงบสติอารมณ์อย่างสุดความสามารถ
ก็ไม่แปลกที่นางจะเป็นเช่นนี้ ตอนนี้พลังของนางนับว่าต่ำที่สุดเมื่อเทียบกับคนพวกนี้ จู่ๆ ก็มีผู้แข็งแกร่งมากมายขนาดนี้ปรากฏตัว พลังอำนาจสะท้านสะเทือน หากนางสงบใจได้จึง งจะแปลก
กลุ่มคนเดินไปเรื่อยๆ ท่ามกลางสายตาจากผู้คนรอบข้าง เมื่อพวกเขาใกล้ถึงหอยาสวรรค์ เหล่าผู้ฝึกตนที่อยู่ข้างหลังก็เดินตามมาติดๆ ฝีเท้าสม่ำเสมอ เดินกันอย่างเป็นแถวเป็นแนว มองด
