ตอนที่ 2495 เฉียวอี้นั่ว
ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยหยอกล้อกัน เหล่าหนุ่มสาวกลุ่มนั้นช่วยกันประคองร่างกายที่บาดเจ็บเดินมา ค้อมกายคารวะทั้งสองด้วยความซาบซึ้ง “ขอบคุณทั้งสองที่ช่วยชีวิต”
“เอาละ ไม่ต้องขอบคุณอีกแล้ว ไปเถอะๆ!” กวนสีหลิ่นโบกมือ เป็นเชิงบอกให้พวกเขาไปเสีย
คนพวกนั้นมองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนจะหันมามองทั้งสอง คารวะอย่างนอบน้อมอีกครั้ง ชายคนหนึ่งในกลุ่มเอ่ยว่า “พี่ชายท่านนี้ จวนของพวกเราอยู่ในเมืองตรงหน้านี้เอง หากทั้งสอง งไม่รังเกียจ ไม่สู้เชิญพวกท่านไปพักที่จวนของพวกเรา จะได้ตอบแทนทั้งสองที่ช่วยชีวิตด้วย”
“ในเมืองข้างหน้านี้?”
กวนสีหลิ่นครุ่นคิด พวกเขายังอยู่ห่างจากสำนักดาราจักรอีกระยะทางหนึ่ง เดิมทีก็ตั้งใจจะเดินทางไปเมืองข้างหน้านี้อยู่แล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่สู้…
“อาจิง เจ้าว่าอย่างไร” เขาหันไปถามนาง หากนางคิดว่าไปเป็นแขกที่บ้านของคนอื่นแล้วอึดอัด อย่างนั้นก็ไม่ไป
“ข้าอย่างไรก็ได้ เจ้าตัดสินใจเลย” เยี่ยจิงยิ้มๆ
เขาพยักหน้า หันไปพูดกับชายคนนั้น “อย่างนั้นข้าก็ขอไปรบกวนที่จวนพวกท่านแล้ว”
ชายหนุ่มคนนั้นได้ยินก็ดีใจ เพราะจากที่นี่ไปถึงเมืองยังค่อนข้างไกล มีพวกเขาคอยคุ้มกัน อย่างน้อยก็ปลอดภัย
