กำชับไม่ได้
กวนสีหลิ่นเคลื่อนเท้า ดาบใหญ่ในมือพาเอากลิ่นอายดุดันพวยพุ่งไปข้างหน้า ดาบนั้นฟันถูกดาบสั้นของทหารรับจ้างคนหนึ่ง พลังอันดุดันปะทะร่างทหารรับจ้างคนนั้นกระเด็นออกไปไ ไกลหลายจั้ง
“ใครหน้าไหนกล้ามายุ่งเรื่องของพวกข้า!”
ทหารรับจ้างคนนั้นเดือดดาล ตลาดเสียงเกรี้ยว จ้องกวนสีหลิ่นที่เพิ่งปรากฏตัวอย่างถมึงทึง กวาดพิจารณาตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงผู้ฝึกพลังเร้นลับ ซ้ำยังแต่ง งกายเรียบง่ายธรรมดา จึงไม่เห็นอยู่ในสายตา “แส่ไม่เข้าเรื่อง! พวกข้าจะฆ่าเจ้าไปพร้อมกันเสีย!”
ทหารรับจ้างยี่สิบสามสิบตวัดดาบพุ่งเข้ามา คนกลุ่มหนึ่งรุมเล่นงานกวนสีหลิ่น อีกกลุ่มหนึ่งหันไปเล่นงานคนหนุ่มสาวพวกนั้น เพราะคนหนุ่มสาวพวกนั้นได้รับบาดเจ็บหลายคน พลังต่อ อสู้ถดถอย เยี่ยจิงที่อยู่ในที่ลับเห็นท่าไม่ดี จึงรีบโฉบกายออกมาช่วยเหลือ
“พยุงคนเจ็บไปทำแผลข้างหลังก่อน!” นางตะโกนบอกคนพวกนั้น ขณะที่ช่วยต้านรับการโจมตีจากกลุ่มทหารรับจ้างไปด้วย เพียงแต่พลังของนางอาจนับได้ว่าแข็งแกร่งเมื่ออยู่บนแผ่นดินใหญ ญ่แถบใต้แม่น้ำ ทว่าเมื่อมาถึงแผ่นดินใหญ่แถบเหนือแม่น้ำแห่งนี้กลับอยู่ในระดับธรรมดาทั่วไป
เสียงกระบี่และดาบกระทบกัน
