าสี่สำนักใหญ่ นี่คือซ่งหมิง หนิงหลาง แล้วก็ต้วนเยี่ยกับลั่วเฟย” ไป๋เสี่ยวแนะนำให้เขารู้จัก
“อ้อ” เฟิ่งเยี่ยกระพริบตาปริบๆ มองพิจารณาพวกเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะละสายตาออกไป มองไป๋เสี่ยว “ตอนนี้ไปพบหลานสาวข้าได้หรือยัง”
ซ่งหมิงตอบว่า “ตอนนี้เฟิ่งจิ่วบาดเจ็บไม่น้อย แล้วก็อาจจะเหนื่อยมากแล้ว เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! ตอนนี้เจ้าพักที่สำนักนี้ก่อน พรุ่งนี้พวกข้าค่อยพาเจ้าไปพบนาง”
เฟิ่งเยี่ยครุ่นคิด ก่อนจะรับคำ “ก็ได้ ให้นางได้พักผ่อนดีๆ ก่อน! พรุ่งนี้ข้าค่อยไปพบนาง”
“พวกเจ้าตามข้ามาเถอะ! ข้าจะพาไปพวกเจ้าไปพักผ่อน” หนิงหลางเอ่ย พวกเขาจึงตามเขาไป เขาเป็นศิษย์สำนักดาราจักร คุ้นเคยกับข้างในนี้เป็นอย่างดี เป็นคนที่เหมาะจะหาที่พักให้พ พวกเขาที่สุดแล้ว
ด้วยเหตุนี้ เฟิ่งเยี่ยกับจ้วาหยางจึงไปกับหนิงหลาง พอพวกเขาไปแล้ว ซ่งหมิงก้าวเข้ามา ถามว่า “ไป๋เสี่ยว เจ้าหาเฟิ่งเยี่ยกับจ้าวหยางเจอได้อย่างไร สองคนนี้ไม่ผิดตัวแน่กระมัง ” พวกเขาไม่เคยเจอเฟิ่งเยี่ยกับจ้าวหยาง แค่เคยได้ยินข่าวที่ว่าเด็กสองคนนี้ตายไปแล้วเท่านั้น แต่นึกไม่ถึงว่าสองคนนี้กลับยังมีชีวิตอยู่
“ไม่ผิดแน่ พวกเจ้ายังไม่รู้ นิสัยของเฟิ่งเยี่ยคล้ายกับเฟิ่งจิ่วหลายส่วน