ห่งมารนั่นก็มีวรยุทธ์ระดับจักรพรรดิเซียนตั้งแต่ร้อยปีก่อนแล้ว ร้อยปีผ่านไป พลังของเขายิ่งลึกล้ำกว่าเดิม เทียบกับเจ้าแห่งมารที มีอายุหลายร้อยปี เซวียนหยวนโม่เจ๋อมีอายุเพียงสามสิบกว่าปีเท่านั้น เขาที่ยังหนุ่มขนาดนี้ จะมีพลังที่สามารถต่อกรกับเจ้าแห่งมารได้จริงหรือ
ห่างออกไป บนยอดเขา ยามไป๋เสี่ยวเห็นเงาร่างนั้นปรากฏตัว เขาเองก็ฉีกปากยิ้มกว้าง “เป็นเจ้าตำหนักยมราช! เจ้าตำหนักยมราชกลับมาแล้ว! ดีจริงๆ!”
เฟิ่งเยี่ยที่คอยดูอยู่ข้างๆ ด้วยความประหม่าตลอดเวลามองดูชายฉกรรจ์เสื้อคลุมสีดำไว้หนวดเครารุงรังที่ยืนอยู่กลางอากาศ กลับขมวดใบหน้าน้อยๆ “คนคนนั้นคือคนที่หลานสาวของข้าช ชอบหรือ เหตุใดแก่เช่นนี้”
“ไม่แก่ เขาเพียงไม่ได้โกนหนวดเคราเท่านั้น” ไป๋เสี่ยวฉีกยิ้ม มองไปข้างหน้า ตอนนี้เขาวางใจแล้ว สำหรับเขา เจ้าตำหนักยมราชเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก มีเขาอยู่ เฟิ่งจิ่วน่าจะไม่เป ป็นไรแล้ว
ส่วนทางนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อที่มาถึงข้างกายเฟิ่งจิ่วในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ มองดูรอยเลือดบนเสื้อสีเขียวของเธอ ดวงตาลึกล้ำกลับปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งชั้นหนึ่ง…
