นใจ
ต้วนเยี่ยกับลั่วเฟยสีหน้าหนักใจ แต่กลับไม่พูดอะไร แต่ซ่งหมิงกลับถอนหายใจ เอ่ยว่า “ไม่ใช่พวกข้าไม่อยากห้าม แต่พวกข้ารู้ นางจะไม่ไปแน่”
เขามองหนิงหลางที่ร้อนรนไปทั้งคน เอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “นางรู้ว่าหากนางไป ทุกคนที่นี่จะต้องถูกฆ่า”
ซ่งหมิงเลื่อนสายตาไปที่เจ้าแห่งมารเสื้อคลุมสีดำ กล่าวอีกว่า “พลังของเจ้าแห่งมารพลังลึกล้ำ แม้แต่เฟิ่งจิ่วที่มีวรยุทธ์ระดับจักรพรรดิเซียนก็ยังยากจะรับมือ เจ้าว่าหากเฟิ่ง งจิ่วหนีไป เขาจะไม่ระบายโทสะกับทุกคนที่นี่หรือ แม้คนของสำนักดาราจักรทั้งหมดจะออกหน้าสู้พร้อมกัน ก็ยากจะรับเพลิงโทสะของเจ้าแห่งมารได้”
ได้ยินอย่างนั้น หนิงหลางชะงักงัน เขาเข้าใจทันที ไม่น่าเล่านางที่แต่ไหนแต่ไรหากเห็นท่าไม่ดีจะหนีก่อนตลอด วันนี้กลับยืนหยัดไม่ยอมถอย แม้ว่าทั้งตัวจะเต็มไปด้วยรอยเลือดก็ยั งไม่ยอมไป ที่แท้นางก็รู้ว่าหากนางไป ทุกคนที่นี่จะต้องตาย บางที ไม่ใช่แค่คนที่อยู่ที่นี่ แต่อาจมีคนมากกว่านี้ที่ต้องตายเพราะเจ้าแห่งมาร…
“อย่างนั้นจะทำเช่นไรดี พวกเราจะยืนดูเฉยๆ อย่างนี้หรือ นางก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าแห่งมารเหมือนกันนี่!” หนิงหลางร้อนใจ จิตใจสับสน นึกอะไรไม่ออกแม้แต่น้อย
“ข้าเองก็ไ
