ภาพกร ระดานฟ้าดินแปดทิศปรากฏกลางฝ่ามือ เขาหันไปตะโกนบอกเฟิ่งจิ่ว “แม่หนูเฟิ่ง พวกเราร่วมมือกัน! หายากที่เจ้าตัวประหลาดจะออกจากรัง วันนี้แม้จะฆ่าเขาไม่ได้ ก็ต้องตัดแขนเขาทิ้งส สักข้างให้ได้!”
ได้ยินอย่างนั้น ดวงตาของเฟิ่งจิ่วส่องประกาย เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงลงมือโดยตรง ขณะที่กระบี่ยาวในมือกวัดแกว่ง ไม่มีใครสังเกตเห็น และไม่มีใครรู้สึกได้ ผงสีขาวกระจายออกไปกล ลางอากาศตามแขนเสื้อของเธอที่สะบัดไหวไปตามลม…
เฟิ่งเยี่ยที่ตามหลังไป๋เสี่ยวมามองดูการต่อสู้ในสำนักเซียนเบื้องล่างนั่น ก่อนจะหันไปดูเฟิ่งจิ่วที่กำลังสู้กับเจ้าแห่งมาร ดวงตาเล็กๆ ขมวดเข้าหากันเป็นก้อนเดียว
“เจ้าแห่งมารผู้นั้นแข็งแกร่งขนาดนั้น หลานสาวของข้าจะสู้เขาได้ที่ไหน หากถูกจับจะทำอย่างไร”
มนุษย์ตัวน้อยทำหน้ากังวล เขาดูไม่ออกว่าวรยุทธ์ของทั้งสองอยู่ในระดับใด แต่ไป๋เสี่ยวที่อยู่ข้างๆ บอกว่าวรยุทธ์ของหลานสาวของเขาอยู่ในระดับจักรพรรดิเซียนแล้ว ต้องรู้ว ว่าสำหรับเขาระดับจักรพรรดิเซียนถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว แต่ไป๋เสี่ยวยังบอกอีกว่า พลังของเจ้าแห่งมารนั่นแข็งแกร่งยิ่งกว่า อยู่เหนือระดับจักรพรรดิเซียน ครั้นได้ยินอย่างนั้น สีหน้าของเขาก็ดูแย่ล
