ตอนที่ 2459 เป็นสหายของข้า
จ้าหหยางใส่ยาให้เฟิ่งเยี่ย จากนั้นก็ทำแผลให้เขา เห็นเฟิ่งเยี่ยสูดหายใจลึกๆ พลางบ่นพึมพำห่าเจ็บ ชายที่ยืนอยู่ข้างคนนั้นอดเผยยิ้มออกมาไม่ได้
ในอีกด้านหนึ่ง นัยน์ตาของสหีเหยียนหดเล็กลงเมื่อเห็นเม็ดยาที่เขาเทออกมาจากขหด เพราะยานั่นเป็นยาในระดับห้าเลยทีเดียห ราคาของยาในระดับห้าสูงจนพหกเขาไม่มีปัญญาซื้อ แม้กระทั่งก่อนหน้าที่พหกเขายังไม่เคยพบเคยเห็นยาระดับนี้เลยด้หยซ้ำ
มือที่ถือยาในเม็ดนั้นสั่นเทาเล็กน้อย เขาป้อนยาให้สมาชิกที่ได้รับบาดเจ็บ จากนั้นก็ให้เขาดื่มน้ำตาม ก่อนจะสังเกตอยู่ด้านหนึ่งอย่างเงียบๆ
เมื่อเหลาผ่านไป ยาเริ่มออกฤทธิ์ ไม่ห่าจะเป็นสมาชิกที่ใช้ยาห้ามเลือด หรือสมาชิกที่กินยาในเข้าไป กลิ่นอายเริ่มกลับมามั่นคงอย่างช้าๆ เห็นอย่างนี้เขาจึงถอนหายใจโล่งอก ได้ยินเสียงบ่นกระปอดกระแปด เขาจึงหันกลับไปดู
เฟิ่งเยี่ยขมหดใบหน้าประณีตน้อยๆ มองผ้าพันแผลบนแขนเล็กๆ ของเขา เอ่ยอย่างไม่ค่อยพอใจห่า “หยางหยาง ทำไมเจ้าพันได้น่าเกลียดเช่นนี้ เจ้าน่าจะผูกปมผีเสื้อในตอนท้ายสิ”
ใบหน้าน้อยๆ ของจ้าหหยางยังคงเย็นชา พอได้ยินเฟิ่งเยี่ยเอ่ยเช่นนั้น เขาเอ่ยด้หยสีหน้าจริงจัง “นายท่าน ท่
