ตอนที่ 2457 ข้ามียา
“เจ้าชื่ออะไร” ชายคนนั้นถาม
“จ้าวเยี่ย” เฟิ่งเยี่ยยิ้มตาหยีขณะตอบ
“อยากนั่งนกเหยี่ยวหรือ” เขายิ้มถาม รู้สึกว่าเวลาเด็กคนนี้ยิ้มแล้วเหมือนคนบางคนมาก อีกทั้งแววซุกซนเจ้าเล่ ห์ที่หัวคิ้วนั้น ยิ่งดูก็ยิ่งเหมือน
“อยาก!” เฟิ่งเยี่ยตอบโดยไม่คิด
“คุณชายน้อย” สวีเหยียนเรียกเขา
ได้ยินเสียงของสวีเหยียน เฟิ่งเยี่ยหันกลับไปมอง เห็นพวกเขาแต่ละคนล้วนบาดเจ็บไปทั้งตัว จึงเอ่ยว่า “พวกเจ้าทำแผล ก่อนเถอะ!”
สวีเหยียนได้ยินเช่นนั้นจึงหันไปสั่งสมาชิกข้างหลัง ให้พวกเขาพักที่เดิมเพื่อทำแผลก่อน
“หัวหน้า อาเซิ่งกับอาหนานบาดเจ็บไม่น้อย เกรงว่า…” สมาชิกคนหนึ่งเดินมาหยุดข้างกายสวีเหยียน เขาที่บาดแผลเต็ม มตัวดูมีสีหน้ากังวลอย่างปิดไม่มิด
สวีเหยียนนิ่งไป รีบหันไปมองสองคนนั้น เขาเห็นสมาชิกสองคนถูกประคองให้นั่งพักอยู่ด้านหนึ่ง หนึ่งในนั้นกุม มแผลตรงหน้าอกเพื่อห้ามเลือด เพียงแต่เลือดนั่นกลับไหลทะลักออกจากซอกนิ้วมือไม่หยุด ทำให้ชุดเครื่องแบบทหารรับจ้ างของเขาถูกย้อมเป็นสีแดงไปทั้งผืน สีหน้าก็ยิ่งซีดขึ้นเรื่อยๆ เพราะเสียเลือดมาก
ส่วนอีกคนมีเลือดไหลออกจากปาก คล้ายได้รับบาดเจ็บภายใน ลมหายใจค่อนข้างรวยริน ส
