มชุดเขียวคนนั้นแน่ พลั งของเขาแข็งแกร่งมาก เพียงพลังขุมเดียวของเขาก็สามารถพัดส่งพวกข้าออกไปไกลถึงหลายจั้งได้แล้ว!”
เจ้าเขาทั้งสองนิ่งอึ้ง “อ้อ? มีคนอย่างนี้ด้วยหรือ”
ศิษย์คนนั้นสำรวจแถวๆ นั้นรอบหนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า “ที่นี่มีเพียงศพของผู้ฝึกวิชามาร ไม่เห็นอาจารย์อากับศิษย์น น้องสองคนและชายชุดเขียวคนนั้นด้วย พวกเขาน่าจะยังมีชีวิตอยู่ เพียงแต่ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว หรือพวกเขาจะกลับ สำนักไปก่อนแล้ว”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเจ้าสองคนกลับไปดูที่สำนักก็แล้วกัน พวกข้าจะไปตรวจสอบดูว่าช่องโหว่ที่ถูกผู้ฝึกวิชาม มารบุกเข้ามาอยู่ที่ไหน” เจ้าเขาสองท่านกำชับ
“ขอรับ” ศิษย์สองคนรับคำ ก่อนจะกลับไปที่สำนักอย่างรวดเร็ว
“ไปกันเถอะ! ไปทางนี้…” เจ้าเขาสองท่านพาคนมุ่งหน้าไปยังอีกทางหนึ่ง
บนถนนภูเขาเส้นหนึ่งที่มุ่งหน้าสู่สำนักดาราจักร เฟิ่งเยี่ยกับหยางหยางและกลุ่มทหารรับจ้างสายฟ้าภาคีเดินทะลุถ ถนนภูเขา เข้ามาในป่าผืนหนึ่ง หลังจากข้ามเขามาหนึ่งลูก พวกเขาก็หยุดพักที่จุดหนึ่งในป่า
“พวกเราพักที่นี่กันก่อนเถอะ!” สวีเหยียนมองเฟิ่งเยี่ยกับจ้าวหยาง เอ่ย “แถวนี้ข้ากังวลว่าจะมีผู้ฝึกวิชามาร ฉะนั้นจึงทำได้เพียงเดินเท้าเอา
