ตอนที่ 2451 วานบอก
แต่ทว่า หลังจากที่พวกเขาเก็บของมีค่ามาหมด ยังไม่ทันจะมอบให้อาจารย์อาของพวกเขา ก็เห็นเด็กหนุ่มชุดเขียวเดินมา าหยุดตรงหน้าพวกเขา ฝ่ามือขาวเนียนยื่นออกมาแบอยู่ตรงหน้าพวกเขา
“ทะ ทำอะไรน่ะ” ทั้งสองอึ้ง ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไร
“ส่งมอบของอย่างไรเล่า! เหล่านี้ล้วนเป็นสินสงครามของข้า”
เฟิ่งจิ่วเอ่ยเหมือนเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้ว เธอชี้ไปที่ทรัพย์สินในมือพวกเขา แม้เธอจะมีทรัพย์สินไม่น้อยแล้ว แต่ สำหรับของที่เธอหามาได้ด้วยตนเอง เธอไม่มีวันรังเกียจว่าจะมีมากไป
“หา?” สองคนนั้นนิ่งอึ้ง
“หาอะไร หรือพวกเจ้าคิดจะริบเป็นของตนเอง” เธอหรี่ตา ใบหน้ากลับฉายยิ้มกว้าง เพียงแต่รอยยิ้มนั้นในสายตาของท ทั้งสองกลับดูอันตรายยิ่งนัก
“มิกล้าๆ” ศิษย์สองคนรีบตอบ ก่อนจะมอบทรัพย์สินที่ได้จากผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นให้เธอทั้งหมด
“ขอบคุณคุณชายที่ช่วยเหลือ ตรงนี้ยังมีอีก” อาจารย์อาของทั้งสองก็เดินมาหยุดข้างกายเฟิ่งจิ่ว เขาคารวะก่อน จาก กนั้นก็ยื่นของให้เด็กหนุ่ม
เฟิ่งจิ่วมองเขาแวบหนึ่ง เผยรอยยิ้มออกมา รับแหวนห้วงมิติและถุงฟ้าดินในมืออีกฝ่ายมาเก็บ จากนั้นก็พูดขึ้นว ว่า “พวกเจ้ารีบกลับไปเถอะ!” พูดจบก็เดินเข้าไปใน
