ึกวิชามารฝ่าวงล้อมเข้ามา พวกเราต้องรีบหาทางขึ้นเขาที่ถูกบุกให้เจอ ไม่อย่างนั้นผล ที่ตามมาต้องเลวร้ายจนยากคาดเดาแน่นอน”
“มีสามคนอยู่ที่นั่น?” เจ้าสำนักครุ่นคิด ส่ายหน้าหันไปมองศิษย์ที่อยู่ข้างหลังเจ้าเขาผู้นั้น ถอนหายใจ “ตั้งแต่ที พวกเขารีบกลับมารายงาน จนถึงตอนที่เจ้าเขาทั้งสองท่านออกไปช่วย เกรงว่าคงจะเกิดเรื่องร้ายกับทั้งสามแล้ว”
ได้ยินเช่นนั้น ทุกคนเงียบงัน จริงอย่างที่เขาว่า ระยะทางไปกลับนี้ใช้เวลาไม่น้อยเลย และคนที่อยู่ที่นั่นมีเพีย ยงสามคน แล้วยังต้องสู้กับผู้ฝึกวิชามารที่มีพลังระดับนั้นอีก เกรงว่าแม้เจ้าเขาสองท่านจะรีบไปช่วย ก็คงไม่ท ทันแล้ว
โดยเฉพาะศิษย์พวกนั้น พอได้ฟังอย่างนี้ก็ก้มหน้ากันหมด พวกเขาเองก็รู้ แม้สำนักจะส่งคนไปช่วย แต่ก็คงไม่ทันแล ล้ว อาจารย์อากับศิษย์พี่สองคน เกรงว่า…
ทันใดนั้น พวกเขานึกถึงชายหนุ่มชุดเขียวขึ้นมาได้ ด้วยเหตุนี้ศิษย์คนหนึ่งจึงหันไปมองฮุ่นหยวนจื่อ “ท่านเซียนฮุ นหยวน มีคนวานให้พวกข้ามาบอกท่าน”
………………………………….
