ลื่อนไหวของทหารรับจ้างพวกนั้นช้าลงภายใต้แรงกดดันแข็งแกร่ง นี่จึงเป็นโอกาสให้กวนสีหลิ่นบุกสังหาร
เห็นเพียงศพล้มลงไปทีละศพ บ้างก็ร่างกายขาดครึ่งท่อน บ้างก็ถูกบั่นคอ บ้างก็ถูกดาบแทงตาย ฉากนองเลือดนั่น อีกทั้งยังเป็นฉากที่กำราบได้อย่างราบคาบ ทำให้หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าเก้าหัวตวาดด้วยความเดือดดาล “ฆ่าสหายของข้ามากมายขนาดนี้! เจ้าเป็นใครกันแน่! แน่จริงก็บอกชื่อมา!”
“บอกไปเจ้าก็ไม่รู้จักท่านปู่กวนของเจ้าอยู่ดี!”
กวนสีหลิ่นแค่นเสียง ดาบใหญ่ในมือชี้เฉียงลงบนพื้น สายตาดุดันจ้องไปที่ทหารรับจ้างระดับเซียนเหินนั่น “วันนี้ พวกเจ้าไม่รอดแม้แต่คนเดียว!”
เอ่ยจบ เงาร่างพุ่งไหวออกไปอย่างรวดเร็ว เพราะเขาเคลื่อนไหวเร็วมากทำให้คนอื่นแทบมองตามเงาท่างของเขาไม่ทัน รู้เพียงเงาร่างนั้นโฉบผ่าน พริบตาเดียว ก็ตวัดดาบฟันไปที่ทหารรับจ้างระดับเซียนเหินคนนั้นแล้ว
ทหารรับจ้างระดับเซียนเหินคนนั้นยกกระบี่ยาวในมือขึ้นต้านรับ แต่ใครจะรู้ เขากลับถูกดันลงมาทีละนิดๆ จากข้างบนลงมา ตัวของเขาโน้มไปข้างหลังเกือบครึ่งแล้ว เห็นคมดาบที่ส่องประกายเยือกเย็นกดลงมาต่อหน้าต่อตา กลิ่นอายแห่งความตายแผ่ปกคลุม เขาเหงื่อไหลท่วม
