ตอนที่ 2433 ตื่นตะลึง
เวลานี้ จ้าวหยางหลุดจากเชือกลุกขึ้นมา รีบใช้ดาบสั้นตัดเชือกที่มัดทหารรับจ้างพวกนั้นออกอย่างรวดเร็ว พลางยัดของใส่ปากของพวกเขา
เฟิ่งเยี่ยยิ้มตาหยีมองผู้ฝึกวิชามารนั่น รับคำด้วยท่าทางน่าเอ็นดู “ใช่! ข้าวางยา”
ผู้ฝึกวิชามารที่เป็นหัวหน้าหน้าเครียดทันที เขาพยายามขับยาออกจากร่างกาย พลางถาม “เจ้าวางยาอย่างไร ทำไมข้าไม่รู้ตัวสักนิด” พอพยายามขับยาออกจากร่างกายจึงเพิ่งค้นพบ กลิ่นอายพลังวิญญาณในร่างกายของเขาสลายหายไปเมื่อเขาพยายามจะขับเคลื่อนมัน รู้สึกปวดกล้ามเนื้อไปทั้งตัว แม้แต่แรงจะยกมือขึ้นยังไม่มี
“วางยาให้เจ้ารู้ไม่ได้อยู่แล้ว! ไม่อย่างนั้นจะเรียกว่าวางยาได้อย่างไร” เฟิ่งเยี่ยมองเขาเหมือนมองคนโง่คนหนึ่ง ซ้ำยังพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว ฟังจนผู้ฝึกวิชามารนั่นโกรธจนแทบกระอักเลือด
“หยางหยาง ที่เหลือมอบหมายให้เจ้า” เฟิ่งเยี่ยยิ้มตาหยีมองหยางหยางที่อยู่ข้างหลัง
“ได้” จ้าวหยางรับคำ สิ้นเสียง เงาร่างเล็กๆ พุ่งโฉบออกไปอย่างรวดเร็ว ประกายเย็นเยือกพาดผ่าน ตามมาด้วยศพที่ล้มตายไปทีละศพ
ผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นที่มีวรยุทธ์อยู่ในระดับหลอมแก่นพลัง กลับถูกสังหารอย่างง่ายดายเช่นนี้
