ทีเดียว
พอมองจากมุมสูงลงไปด้านล่าง จึงเห็นได้อย่างชัดเจนว่าการวางผังลานหน้าบ้านของวิลล่าสองหลังนี้เหมือนกันเป๊ะ แม้แต่ฐานดอกไม้ก็ยังปลูกดอกกุหลาบพันธุ์เดียวกัน
รูปแบบของดาดฟ้าและการจัดวางสิ่งของ ทั้งหมดไม่ต่างกับบ้านของเฉินซี
มันเหมือนกันเกินไป ย่อมทำให้คนรู้สึกแปลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“รู้จักครับ เขาเป็นญาติในตระกูลผมเอง” เฉินซีตอบตามจริง
“ญาติ ดูเหมือนจะใช้แซ่เฉินด้วย…” ทันใดนั้นก็เกิดแสงสว่างฉายวาบขึ้นมาในสมองของเฝ่ยไป๋ลู่ การคาดเดาที่คลุมเครือในตอนแรกเปลี่ยนเป็นชัดเจนขึ้นมา เธอมองเฉินซี แล้วใช้น้ำเสียงที่เป็นการถาม แต่มีความแน่ใจแฝงอยู่ “คนคนนั้นชื่อเฉินตงใช่ไหม?”
เฉินซีตกใจกับความสามารถของเฝ่ยไป๋ลู่ จึงพูดชื่นชม “ใช่แล้วครับ! อาจารย์เฝ่ยทำนายได้แม่นยำจริง ๆ! เรื่องนี้คุณก็รู้!”
“ถ้าอย่างนั้นฉันเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น” เฝ่ยไป๋ลู่มองไปทางวิลล่าหลังที่อยู่ติดกันอีกครั้ง พลันสีหน้าล้ำลึกเกินคาดเดา
“อ๋า?” ใบหน้าเฉินซีสับสน แต่เขาที่ทำธุรกิจได้ย่อมไม่ใช่คนโง่ ไม่นานเขาก็ตระหนักได้ถึงความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของอาจารย์ “อาจารย์ สถานการณ์ที่เกิดขึ้นในครอบครัวพวกเรา เฉินตงเป็นคนทำใช่ไหมครับ?”
“ไม่แปลกใจเลยที่เขาแนะนำผมอย่างกระตือรือร้นเป็นพิเศษหลังจากรู้ว่าผมอยากพบซินแสฮวงจุ้ย ตอนนั้นผมยังรู้สึกขอบคุณเขามาก พอมาคิดดูตอนนี้แล้ว เขาจะต้องร่วมมือกับซินแสฮวงจุ้ยพวกนั้นวางแผนทำร้ายผมแน่