ชามารที่ตายไปแล้ว…
คนที่อยู่ในนี้ ในมือแต่ละคนล้วนมีกระดูกที่ถูกลับปลายจนแหลม นี่เป็นอาวุธของพวกเขา แล้วก็เป็นของป้องกันตัว และอาวุธฆ่าคนของพวกเขาด้วย
พอผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นกระโจนเข้าไป เงื้อกระดูกปลายแหลมในมือขึ้นพุ่งแทงไปที่กวนสีหลิ่น กวนสีหลิ่นที่ตอนแรกกำลังหลับตาพักผ่อนอยู่พลันเบิกตากว้าง สายตาดุดันน่าครั่นคร้ามตวัดมองพาให้อกสั่นขวัญหาย
ได้ยินเพียงเสียงคำรามต่ำดังขึ้น เขาใช้มือหนึ่งกำข้อมือของผู้ฝึกวิชามารคนหนึ่ง ออกแรงบีบ กลิ่นอายพลังเร้นลับถูกขับเคลื่อนออกไปพร้อมกับการจู่โจมของเขา หดมือของอีกฝ่ายลงต่ำจนทำให้กระดูกหักทันที
เสียงกระดูกหักดังกร๊อบ ฟังดูชัดเจนกว่าปกติ เสียงกรีดร้องดังขึ้นจากนั้นก็เงียบหายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าคนที่ส่งเสียงกรีดร้องนั่นถูกสังหารทันทีภายในชั่วขณะนั้น
ท่ามกลางความมืด ผู้ฝึกวิชามารที่อยู่ไกลๆ เห็นเพียงเงาร่างนั้นโฉบไหว แยกแยะไม่ออกว่าใครสู้อยู่กับใครกันแน่ เพียงแต่ ไอสังหารที่พวยพุ่งอยู่ทางนั้นรุนแรงมาก รุนแรงจนทำให้พวกเขาตกใจ…
………………………………….