พอเห็นผนังด้านนั้นร้าวเพราะหนึ่งหมัดของเขา สายตาของเขาไหวระริก เขากำหมัดรวบรวมกลิ่นอายพลังเร้นลับอีกครั้ง ก่อนจะเหวี่ยงออกไปอย่างแรง
ระหว่างที่ถูกจับมาขังที่นี่ เขาเองก็ไม่เคยคิดจะพังกำแพงที่นี่ เพียงแต่เมื่อก่อนเคยลองแล้วก็เห็นว่าพอร้าว ด้านในก็เป็นเหล็กกล้า ตอนนี้ฟังจากเสียง หรือว่าผนังด้านนี้จะต่างจากด้านที่เขาเคยพังมาก่อน
ครั้นบังเกิดความคิด หลังจากที่เขาสังหารผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นหมด ก็กำหมัดรวมพลังเร้นลับ ซัดใส่ผนังครั้งแล้วครั้งเล่า เห็นเพียงเศษหินจากผนังกระเด็นกระดอน รอยร้าวกระจายไปทั่ว และจุดที่เขาต่อย ก็มีโพรงโพรงหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้น ลึกประมาณครึ่งจั้ง…
ครั้นเห็นโพรงที่ยิ่งต่อยก็ยิ่งลึกขึ้นเรื่อยๆ เขาสะท้านไปทั้งใจ รู้ว่าขอแค่พังผนังด้านนี้ จะต้องเป็นทางออกแน่นอน!
ส่วนผู้ฝึกวิชามารคนอื่นเห็นเขาที่อยู่ในความมืดกำลังต่อยผนังอย่างบ้าคลั่ง ก็อดตะลึงไม่ได้ “นี่เขากำลังทำอะไรอยู่ บ้าไปแล้วหรือ ที่นี่คือคุกมืด เขายังคิดจะหนีอีกรึ”
“ไม่ใช่แล้ว พวกเจ้าดูนั่น ผนังด้านนั้นเหมือนจะต่างจากด้านอื่นอยู่เล็กน้อย” ผู้ฝึกวิชามารบางคนอุทานเบาๆ หันไปมองผนังด้านนั้นด้วยความตื่นเต้น “หรือว่าผ
