ิงบังเกิดความคิด มองน้องชายทั้งสองแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองท่านปู่รองของนาง เนิ่นนานก็ถามว่า “ท่านปู่ร รอง หากเข้าสี่สำนักเซียนใหญ่ หรือแม้แต่ชื่อเสียงของสี่สำนักเซียนใหญ่ก็ไม่อาจปกป้องอวิ๋นฉีกับอวิ๋นหลินได้ ?”
ท่านปู่รองไป๋ส่ายหัว “พลังเช่นนั้น ข้าคิดว่าเป็นไปได้มากที่จะไม่ใช่คนของแผ่นดินใหญ่แถบเหนือแม่น้ำแห่งนี้ อ อาจเป็นผู้แข็งแกร่งจากนอกมหาสมุทร”
ไป๋ชิงเฉิงเม้มปก ดวงหน้างดงามปรากฏแววมาดมั่น “ท่านปู่รอง ข้าจะไปขอร้องนายท่าน” นางรู้ หากแม้แต่สี่สำนักเซียน นใหญ่ยังปกป้องพวกเขาไม่ได้ อย่างนั้นก็มีแค่นายท่านแล้ว
“ตอนแรกข้าก็คิดอย่างนี้เหมือนกัน”
ท่านปู่รองไป๋กล่าว “ระหว่างทางข้าก็คิดไว้แล้วว่าพอมาถึงที่นี่จะขอร้องให้ภูตหมอรับคนไว้ อีกอย่างตอนแรกข้า าไม่รู้ว่าคุณชายท่านนั้นก็คือภูตหมอเฟิ่งจิ่ว ดังนั้นตอนเขาถามว่าพวกข้ามีแผนการอย่างไรบ้าง ข้าก็บอกสิ่งที่ ข้าคิดให้เขารู้ ตอนนี้ภูตหมอคุ้มกันพวกข้ามาส่งถึงที่นี่ ข้าคิด ขอแค่พวกเราเอ่ยปากขอร้อง นางน่าจะรับปาก”
“ข้าจะไปตอนนี้เลย” ไป๋ชิงเฉิงว่า ลุกขึ้นจะขึ้นไปที่ห้องใต้หลังคา
“ข้าไปกับเจ้าด้วย” ท่านปู่รองไป๋ลุกขึ้น กำชับเด็กน้อยสองคนให้รออยู่ที่นี่ ก่อน
