ตอนที่ 2387 พิการ
ทว่าไม่ใช่เพียงแขนข้างนี้ของเขา แม้แต่แขนอีกข้างก็ห้อยแนบลำตัวอย่างไร้เรี่ยวแรง ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วจนไม่มีใครหยุดยั้งทัน และไม่ทันตั้งตัวด้วย
“ท่านพ่อ!”
คุณชายใหญ่ตระกูลหลัวตะโกน เขาเป็นคนแรกที่ตั้งสติและวิ่งเข้าไป ทว่าเงาร่างที่พวยพุ่งออกไปกลับถูกหินเล็กๆ ก้อนหนึ่งขว้างใส่ให้หยุดอยู่ตรงนั้น
“ยังไม่จบการประลอง! เข้าไปทำอะไร”
เสียงเย็นๆ ของตาเฒ่าลอยมา เห็นเพียงเขาอุ้มเด็กทารกชำเลืองมองคุณชายใหญ่ตระกูลหลัว จากนั้นก็ละสายตาออกไป ตวัดมองคนของตระกูลหลัวที่เหลือ ในสายตาแฝงไว้ด้วยแววตักเตือน
อาจเพราะตื่นตะลึงกับพลังของเฟิ่งจิ่วที่แสดงในสนามประลอง หรืออาจเพราะสายตาตักเตือนของชายชรา ทำให้คนของตระกูลหลัวล้วนไม่มีใครกล้าก้าวออกมา เพียงอ้าปากเล็กน้อย ร่างกายสั่นเทามองผู้นำตระกูลที่แขนทั้งสองข้างห้อยข้างลำตัวอย่างไร้เรี่ยวแรง
นั่นเกิดอะไรขึ้น แขนของผู้นำตระกูลของพวกเขาเป็นอะไรไป
เมื่อผู้นำตระกูลหลัวถูกเฟิ่งจิ่วกระชากคอเสื้อโยนออกไปนอกวงกลม เธอค่อยๆ เดินมาหยุดยืนต่อหน้าผู้นำตระกูลหลัวที่อยู่บนพื้นนอกวงกลม มองดูใบหน้าที่บิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวดของเขา น้ำเสียงเย็นใสและ
