่างกายถอยไปข้างหลัง หมุนกลางอากาศหนึ่งรอบ จากนั้นก็ทิ้งตัวลงยืนบนพื้นนอกวงกลม
ขณะที่ผู้อาวุโสใหญ่ของตระกูลหลัวหมายจะฉวยโอกาสไล่บี้เขา กลับเห็นเขายืนอยู่นอกวงกลมแล้ว พริบตานั้น เขาชะงักงันเล็กน้อย ขมวดคิ้วมองจัวจวินเยวี่ย ก่อนจะละมือแล้วถอยกลับไป
สีหน้าของเขาหมือนเจ็บใจที่ไม่ได้ทำให้จัวจวินเยวี่ยพ่ายแพ้และบาดเจ็บสาหัส
ผู้นำตระกูลหลัวที่นั่งดูอยู่สีหน้าขรึมลง ชำเลืองมองจัวจวินเยวี่ยแวบหนึ่ง เม้มปากเก็บซ่อนสายตาเยือกเย็นกลับไป
คุณชายใหญ่ตระกูลหลัวลอบถอนหายใจ ส่วนคุณหนูสี่ตระกูลหลัวคนนั้นแอบดูอยู่ไกลๆ ไม่ได้ออกมา เห็นเขาไม่ได้บาดเจ็บ ก็ลอบถอนหายใจด้วยเช่นกัน หัวใจที่หดเกร็งผ่อนคลายลงในที่สุด
นางมองจัวจวินเยวี่ยที่ยืนอยู่นอกวงกลมด้วยสายตาเหม่อลอย มองดูใบหน้าเย็นชาไร้อารมณ์ของเขา ในใจอดอาลัยอาวรณ์และลุ่มหลงไม่ได้
ตั้งแต่ครั้งแรกที่นางได้พบเขา แม้แต่คนรุ่นหลังทั้งหมดในตระกูลหลัวของนางก็ยังไม่มีใครโดดเด่นเท่าเขา ไม่ใช่แค่ตระกูลหลัวของนางเท่านั้น แม้แต่ท่ามกลางคนในตระกูลเร้นลับที่เหลือก็ยังไม่มีชายหนุ่มคนใดเทียบกับเขาได้
โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นท่วงท่าอันสง่างามของเขายามประมือกับผู้อาวุโสใหญ่ ยิ่ง
