วหน้าตระกูลเร้นลับผู้หนึ่งเอ่ยถาม มองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยสายตาสงสัย
“พวกไม่มีตาเหล่านี้ กล้ามาก่อเรื่องในตระกูลหลัวของข้า ไม่สั่งสอนพวกเขาเสียบ้าง คงคิดว่าตระกูลหลัวของพวกเข้าเป็นพวกอ่อนหัดที่ใครจะมารังแกก็ได้แล้วจริงๆ”
ได้ยินอย่างนั้น ผู้นำตระกูลเร้นลับหลายคนมองหน้ากันแวบหนึ่ง ไม่พูดอะไรสักคำ เพียงถอยออกไปยืนด้านหนึ่ง ยืนมองเงียบๆ
ส่วนลูกศิษย์ในตระกูลของพวกเขา กลับยืนดูอยู่ไกลๆ พลางกระซิบกระซาบกันไปด้วย
“โอ้ คึกคักไม่เบาเลยนี่นา! นี่จะทำอะไร? คิดจะใช้คนหมู่มากรังแกคนหมู่น้อยงั้นหรือ?” ตาเฒ่าพูดจาถาถถาง กวาดมองคนรอบๆ แวบหนึ่ง สุดท้ายก็หันมาหยุดมองที่ผู้นำตระกูลหลัว
ฟังคำพูดของตาเฒ่า สีหน้าของคนในตระกูลหลัวหลายคนกลับดูไม่ค่อยดีนัก พวกเขาเป็นคนระดับอาวุโสของตระกูลเร้นลับตระกูลหนึ่ง ตอนนี้กลับมายืนล้อมคนสามคนด้วยคนจำนวนมากขนาดนี้ และในสามคนนี้ก็มีเพียงชายชราคนเดียวที่มีพลังลึกล้ำยากหยั่งถึง
อีกคนยังเกือบจะกลายเป็นเขยของตระกูลหลัวของพวกเขา ตอนนี้กลับจะเล่นงานพวกเขา พูดอย่างไรก็ดูออกจะเกินไปหน่อย ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงหันไปมองผู้นำตระกูลหลัว ส่งสายตาถามอย่างไร้เสียง
ผู้นำตระกูลหลัวนึกไม่ถึ
