บอกรายละเอียด พวกเขาเองก็ไม่สะดวกถามมาก ก
“อย่างนั้นพวกข้ากลับไปบอกพวกเด็กๆ ในตระกูลก่อน ให้พวกเขาเตรียมตัวกันหน่อย” พวกเขาเอ่ย จากนั้นก็ ออกไป
หลังจากส่งพวกเขาออกจากห้องโถงใหญ่ ก็เห็นลูกชายคนโตของเขาสาวเท้าเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาจึงถาม “ไล่คนพวกนั้นออกไปแล้ว?” หมุนตัวเดินกลับเข้าไปข้างใน นั่งลงบนตำแหน่งสูงสุด ยกชาขึ้นจิบหนึ่งคำ
“ท่านพ่อ พวกเขายังอยู่ในจวน” คุณชายใหญ่ตระกูลหลัวตอบคำ เห็นท่านพ่อสีหน้าเคร่งขรึมลงมา ยามมองม มาทางเขา เขาจึงเอ่ย “คำสาปร่วมใจอาวุโสใหญ่แก้ให้แล้ว ท่านพ่อ ข้าเห็นว่าพวกเขาสามคนล้วนไม่ใช่คนธ ธรรมดา จะไล่ออกไปง่ายๆ อย่างนี้ได้อย่างไร หากจัดการเรื่องนี้ได้ไม่ดี ข้าเกรงว่า…”
“เหอะ!”
เขาแค่นเสียงขึ้นจมูก กระแทกแก้วชาลงบนโต๊ะ เสียงดังปึง จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน เอ่ยว่า “เกรงว่าอะไร ร พวกเขาลักลอบเข้ามาในจวนหลัวของเรา ยังจะกล้าก่อเรื่องในนี้อีก? ตอนนี้คำสาปร่วมใจก็แก้แล้ว พว วกเขายังจะต้องการอะไรอีก”
“ท่านพ่อ เรื่องนี้พวกเราเป็นฝ่ายทำไม่ถูกจริงๆ ตอนนี้สถานการณ์กลายเป็นแบบนี้ข้าว่าเราควรคิดหาว วิธีแก้ไขปัญหาดีกว่า จะได้ไม่สร้างศัตรูให้ตระกูลหลัว”
………………………………….