ากพวกเขากล้าขัดขืน อย่างนั้นก็สั่งสอนพวกเขาให้เข็ดหลาบ ให้พวกเขารู้ ถึงความร้ายกาจของตระกูลหลัวเรา!”
“ขอรับ!” องครักษ์กลุ่มนั้นรับคำ หมุนตัวออกไป
พวกเฟิ่งจิ่วกำลังจะมาทางนี้ ทว่ายังไม่ทันเข้าใกล้เรือนหลัก ก็ถูกองครักษ์สิบกว่านายล้อมไว้แล้ว
“ท่านผู้นำตระกูลมีคำสั่ง ให้พวกเจ้ารีบไปจากที่นี่เสีย!”
“ไปจากที่นี่?” เฟิ่งจิ่วยักคิ้วเล็กน้อย แสยะยิ้มเหล่มองพวกนั้นแวบหนึ่ง “จะให้พวกข้าไปจากที่นี่เ เฉยๆ? ได้ เรียกผู้นำตระกูลของพวกเจ้าออกมา ให้เขาออกมาบอกพวกข้าด้วยตนเอง”
องครักษ์กลุ่มนั้นเห็นอย่างนั้นจึงโบกมือส่งสัญญาณ รอบๆ มีองครักษ์ลับกรูกันออกมาอีกสิบกว่าคน คนพวก กนั้นเมื่อปรากฏตัวไม่พูดอะไรสักคำก็โจมตีพวกเขาทันที
“สุรายินดีไม่ยอมดื่ม จะดื่มสุราลงโทษ! อย่างนั้นก็จะแสดงให้พวกเจ้าได้เห็นถึงความร้ายกาจของตระกูล หลัวเรา!”
เพิ่งจะเอ่ยจบ กระบี่คมส่องประกายเย็นเยียบไถลออกจากฝัก พุ่งแทงไปทางพวกเขาพร้อมกับพลังกระบี่อันด ดุดัน แต่กลับถูกแรงกดดันของฮุ่นหยวนจื่อที่ยืนอยู่ด้านหนึ่งกดข่ม แต่ละคนตัวแข็งทื่อ ยืนค้างอยู่ ที่เดิมขยับไม่ได้
พวกเขาตื่นตะลึง จ้องมองฮุ่นหยวนจื่อด้วยความตกใจ แรงกดดันที่แข็งแกร่งขนาดนี้
