ูกดัดแปลงของเขากลับมาก่อน พวกเราค่อยคิดหาทาง งแก้คำสาปร่วมใจนี้อีกที” ตาเฒ่าว่า หน้าดำคร่ำเครียด เป็นถึงตระกูลเร้นลับตระกูล หนึ่ง กลับใช้วิธีต่ำทรามเช่นนี้ ช่างไร้ยางอายจริงๆ
“การสะกดจิตต้องรอให้เขาฟื้นขึ้นมาจึงจะทำได้” เฟิ่งจิ่วบอก หยิบเข็มเงินออกมา าแทงไปที่จุดลมปราณบนหัวของเขา ไม่นาน ก็เห็นเขาค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา
“ข้าเป็นอะไรไป” เขาถาม เมื่อกี้รู้สึกเหมือนพลังเลือดสะท้อนกลับ แต่กลับไม่รู้ ว่าเหตุใดจึงเกิดการแว้งกัดเช่นนี้ขึ้น
“เป็นอะไรไป เจ้าว่าเจ้าเกิดมาหน้าตาหล่อเหลาขนาดนั้นไปทำไม ล้วนเป็นเพราะใบหน้า านี้ของเจ้าที่สร้างเรื่อง ตอนนี้กลับดี ความทรงจำถูกดัดแปลง ยังถูกคนใช้คำสาป ร่วมใจอีก ข้าว่างานแต่งของเจ้าครั้งนี้คงจะสำเร็จแน่แล้ว” ตาเฒ่าสะบัดเสียง พ พูดอย่างไม่สบอารมณ์
ได้ยินอย่างนั้น จัวจวินเยวี่ยนิ่งอึ้ง ก้มหน้ามอง เห็นเพียงรอยเลือดตรงหน้าอก เมื่อกี้ ก็รู้สึกเจ็บราวกับร่างกายจะฉีกออกเป็นชิ้นๆ จากจุดนี้
“แก้ได้หรือไม่” เขาหันไปถามเฟิ่งจิ่ว
“วางใจเถอะ! แก้ได้” เธอตอบ มองหน้าเขา “ประเดี๋ยวฟื้นความทรงจำที่พวกเขาดัดแปล ลงให้เจ้าก่อน ตอนนี้เจ้าผ่อนคลายหน่อย ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น” เอ่ยจบ เธอหันไป ปมอ
