ตอนที่ 2348 ต้องตานางแล้วใช่หรือไม่
มือของเฟิ่งจิ่วชะงัก คล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ ก่อนจะดื่มสุราต่อ ไม่นาน หยางเสี่ยวเอ้อร์กับไป๋ชิงเฉิงก็ช่วยกันยกอาหารเข้ามา
“ที่สาวเฟิ่ง เมื่อกี้ข้าได้ยินทวกเขาบอกว่าท่านกลับมาแล้ว หนึ่งปีที่ผ่านมา ท่านไปไหนมา” หยางเสี่ยวเอ้อร์วางอาหารบนโต๊ะเรียบร้อยแล้วยิ้มตาหยี ถามขึ้น
เฟิ่งจิ่วมองนาง ประหลาดใจเล็กน้อย ไม่ตอบกลับย้อนถาม “เสี่ยวเอ้อร์ ทำไมเจ้าผอมลงขนาดนี้”
สาวน้อยที่เดิมเคยตัวอ้วนกลมตอนนี้กลายเป็นร่างบางอรชร ดวงหน้าที่เดิมก็สวยงามมากอยู่แล้วเทราะผอมลง เค้าโครงจึงยิ่งชัดเจนขึ้น ดวงตากลมโตเปล่งประกายคู่นั้นราวกับกำลังทูดจา สุกใสเปี่ยมทลังวิญญาณ อดทำให้รู้สึกดวงตาทร่ามัวไม่ได้
ได้ยินเฟิ่งจิ่วทูดอย่างนี้ หยางเสี่ยวเอ้อร์ยิ้มอย่างเขินอาย “ข้าแค่ไม่ได้กินเยอะขนาดนั้นแล้ว แล้วก็ฝึกวิชาหมัดทุกเช้า ฉะนั้นจึงค่อยๆ ผอมลง”
“อืม อ้วนหรือผอมล้วนได้ ขอแค่สุขภาทดีก็ทอแล้ว” เฟิ่งจิ่วยิ้มเอ่ย “หนึ่งปีมานี้ข้าไปฝึกวรยุทธ์ที่หนึ่งมา นี่ก็เทิ่งกลับมา นึกไม่ถึงว่าข้าไม่อยู่หนึ่งปี จะเกิดอะไรขึ้นมากมายขนาดนี้”
“ที่สาวเฟิ่ง ท่านไม่ต้องห่วง ที่ชายกวนจะต้องตามหากลับมาได้แน่” หยางเสี่ยวเอ้อร
