ตอนที่ 2339 จงจำบุญคุณครั้งนี้ไว้
นาทีนี้ หัวใจของพวกเขารู้สึกสิ้นหวังเหมือนถูกทอดทิ้ง พวกเขาคิดว่าเจ้าเมืองเฟิ่งจะไม่พาพวกเขาไปด้วย เพราะจักรพรรดิเซียนสี่คนนั้นไม่คิดจะปล่อยพวกเขาไปจากที่นี่
ทว่า คนในเมืองเฟิ่งเมื่อได้ยินประโยคนั้น กลับไม่ได้ร้อนใจ เพียงรอคอยอย่างเงียบๆ พวกเขาเชื่อว่านายท่านจะต้องพาพวกเขาไปด้วยแน่ เพราะพวกเขารู้ นายท่านไม่ใช่คนที่สนใจแต่ตนเอง
เฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่กลางอากาศได้ยินจักรพรรดิเซียนผู้นั้นเสนอ กลับส่ายหัว
สี่จักรพรรดิเซียนเห็นเธอส่ายหน้า ก็อดแปลกใจไม่ได้ “เจ้าไม่อยากออกไป” เมื่อครู่เพิ่งบอกว่าเปิดเขตอาคมเพื่อจะออกไปจากที่นี่ เหตุใดตอนนี้พวกเขาจะส่งนางออกไป นางกลับส่ายหน้าเสียแล้ว
“ไม่ใช่”
เฟิ่งจิ่วตอบ มองพวกเขาทั้งสี่ อธิบายว่า “ข้าจะออกไป แต่จะให้ทุกคนที่นี่ออกไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกวิชามารหรือผู้ฝึกตน ข้าล้วนรับปากพวกเขาแล้วว่าจะทำให้พวกเขาออกไปจากที่นี่ได้ อีกอย่าง นอกเหนือจากนี้ แผ่นดินลอยฟ้าผืนนี้ข้าก็คิดจะยึดมาครอบครองเป็นของตนเองด้วย”
เมื่อได้ฟังคำตอบของเธอ เหล่าผู้ฝึกวิชามารที่อยู่เบื้องล่างต่างก็สูดหายใจ เจ้าเมืองเฟิ่งใจกล้าเกินไปแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะกล้าพูดจาเช่นนี
