กลุ่มคนที่อยู่นอกเมืองเฟิ่งเมื่อเห็นพลุสัญญาณก็ทยอยกันกลับมาจากที่ต่างๆ
ไม่กี่วันหลังจากนั้น พวกเขาเห็นเพียงแต่ละคนเร่งร้อนกลับไปที่เมืองเฟิ่ง พวกเขาคิดว่าสืบข่าวใหญ่อะไรได้แล้วงั้นหรือ เพียงแต่ คนในเมืองเฟิ่งไม่มีใครสนใจพวกเขา
“พวกเจ้าว่า นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เหตุใดคนในเมืองเฟิ่งจึงได้ปล่อยพลุสัญญาณติดต่อกันสิบสองนัด เรียกรวมตัวคนข้างนอกให้กลับมาหมด”
“ข้ากำลังคิดว่า เจ้าเมืองเฟิ่งจะเปิดเขตอาคมและค่ายกลของที่นี่แล้วหรือเปล่า ฉะนั้นจึงได้เรียกทุกคนกลับมารวมตัวกัน”
“งั้นหรือ ตั้งแต่ที่นางประกาศออกมาจนถึงตอนนี้ เวลาก็เพิ่งผ่านไปเพียงครึ่งปีเอง แค่เวลาครึ่งปี นางก็รู้แล้วหรือว่าจะทลายเขตอาคมกับค่ายกลของที่นี่ได้อย่างไร”
“ไม่อย่างนั้นจะมีเรื่องอะไรได้อีก ตอนนี้ในนี้ต่างก็สามัคคีกันทั่วทิศ ครึ่งปีมานี้ก็มีคนจำนวนน้อยที่ต่อสู่เข่นฆ่ากัน นอกจากเรื่องทลายเขตอาคมกับค่ายกล ข้าคิดว่าไม่มีเรื่องอื่นที่ทำให้นางใช้พลุสัญญาณสิบสองลูกเรียกคนข้างนอกกลับมารวมตัวกันหมดอย่างนี้อีกแล้ว”
“จะว่าไปก็จริง บางทีอาจเป็นเรื่องการเปิดเขตอาคมและค่ายกลจริงๆ ก็ได้!”
“ดีเหลือเกิน! ในที่สุดพวกเราก็ไปจากที่นี่ได้สักที!”
