ดมือลง
“นายท่าน ทั้งหมดหนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าคน” ผู้อาวุโสกู่รายงานจำนวนคน
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า เงยหน้ามองเหล่าผู้ฝึกวิชามารที่ล้วนยืนอยู่ตรงนั้น มาถึงตอนนี้ จึงค่อยพูดกับพวกเขาว่า “ในเมื่อต่างก็ถอดดวงวิญญาณให้ข้าหนึ่งสายแล้ว ก็เท่ากับชีวิตของพวกเจ้าอยู่ในกำมือของข้า อย่างนั้น ตอนนี้ข้าจะบอกเรื่องหนึ่งให้พวกเจ้ารู้ก็แล้วกัน!”
เมื่อได้ฟัง ทุกคนรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก หลายคนหน้าเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย ลอบคิดในใจ นี่คงไม่ได้เสียใจภายหลังหรอกกระมัง หรือนางคิดจะทำลายดวงวิญญาณของพวกเขาเพื่อฆ่าพวกเขาเสีย
แม้แต่คนในเมืองเฟิ่งเมื่อได้ยินอย่างนั้น ต่างก็อึ้งไปเล็กน้อย แปลกใจว่านายท่านกักตัวฝึกตนมานานขนาดนี้ มีเรื่องอะไรจะบอกให้ทุกคนรู้กัน
เห็นสีหน้าทุกคนเครียดเขม็ง เฟิ่งจิ่วหยักยกมุมปาก รอยยิ้มบางๆ เบ่งบานบนกลีบปาก หัวคิ้วของเธอสาดประกายความมั่นใจที่น่ากลัว น้ำเสียงเย็นใสเนิบช้าเปล่งออกจากปากของเธออย่างชัดเจน
“เรื่องที่ข้าจะบอกพวกเจ้าก็คือ หลังจากนี้ไม่นาน ข้าจะเปิดเขตอาคมและค่ายกลของที่นี่ ให้พวกเจ้าได้ไปจากสถานที่ที่ตัดขาดจากโลกภายนอกแห่งนี้!”
ครั้นสิ้นเสียงของเธอ เมืองเฟิ่งอันกว้างใ
