ระหายเลือดและพลังต่อสู้อันแข็งแกร่งของพวกเขา จะต้องก่อเหตุนองเลือดครั้งใหญ่ขึ้นแน่ สถานการณ์เช่นนั้น ผลลัพธ์เช่นนั้น เธอย่อมไม่อยากเห็นอยู่แล้ว
ทว่า สิ่งที่ทำให้เธอนึกไม่ถึงก็คือ เธอฝึกตนอยู่ในห้วงมิติมาตลอด ผ่านไปหลายเดือนแล้วพลังก็ยังพัฒนาไปแค่ระดับผู้อาวุโสเซียนขั้นสูงสุด
วันนี้ เธอออกมาจากห้วงมิติ เดินไปด้านหน้า ก็เจอนายท่านเซียวเหยาที่กำลังดื่มสุราอยู่ใต้ต้นไม้
“ชางฉิง ทำไมเจ้าดื่มเหล้าอีกแล้ว เรื่องที่ข้ามอบหมายให้เจ้าไปทำเป็นอย่างไรบ้างแล้ว” เฟิ่งจิ่วสาวเดินเข้ามาช้าๆ พลางถามนายท่านเซียวเหยา
ได้ยินเฟิ่งจิ่วขานเรียกชื่อของเขา เขาหันไปมองเธอ แวบแรกที่เห็นกลิ่นอายรอบตัวเธอ ประกายวาววับพาดผ่านดวงตา น้ำเสียงแฝงแววประหลาดใจ “นายท่าน ท่านทะลวงขั้นแล้วหรือ”
ที่แห่งนี้มีกฎข้อบังคับใช้ พวกเขาไม่อาจทะลวงขั้นพลังได้ นางทะลวงขั้นได้อย่างไรกัน กลิ่นอายพลังที่อยู่รอบกายเธอ คือกลิ่นอายของผู้อาวุโสเซียนขั้นสูงสุดอย่างสมบูรณ์แล้ว กลิ่นอายเช่นนี้นับว่าเป็นที่หนึ่งท่ามกลางผู้คนในนี้แล้ว
เพียงแต่ หลายเดือนก่อนหน้านี้ กลิ่นอายบนตัวนางไม่ใช่อย่างนี้นี่ คนอื่นเขาไม่รู้ แต่ระดับพลังเดิมของนางนั้นเขากลับรู้ แม้จะแข็ง
