ึ่งเสี้ยว ด้วยเหตุนี้ จอมมารจึงเห็นใบหน้าของเธอไม่ชัด
“เป็นเจ้า! เป็นเจ้าที่เล่นสกปรกใช่หรือไม่!” จอมมารจ้องเงาร่างที่ปรากฏตัวอยู่กลางอากาศ ไอสังหารทั่วร่างพวยพุ่งออกมา เขารวมพลังเหาะขึ้นไปข้างบนทันที
เมื่อขึ้นมาถึงกลางอากาศ และเห็นดวงหน้าของเงาร่างที่อยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจน แม้ตอนนี้ในอกจะเต็มไปด้วยเพลิงโทสะและจิตสังหาร แต่ก็ต้องตะลึงงานในความงามไปชั่วชณะ
ดวงหน้านั่นงดงามล้ำเลิศมากจริงๆ! หางตาที่เชิดสูงเล็กน้อย มุมปากที่หยักยกหน่อยๆ ไม่มีส่วนไหนที่ไม่สาดฉายกลิ่นอายเย่อหยิ่งมีเสน่ห์เลย แม้จะแต่งกายในชุดผู้ชาย แต่กลับไม่ได้ทำลายบุคลิกสง่างามและดวงหน้าอันงดงามของนางให้ด้อยลงเลย
ผู้หญิงคนนี้! กลับทำให้ผู้คนตะลึงในความงามได้มากกว่าในภาพเหมือนเสียอีก!
“เรื่องมารยาทนั้นแต่ไหนแต่ไรได้รับมาแล้วก็ต้องให้คืนกลับ ของขวัญชิ้นนี้ที่ข้าเตรียมให้ พึงพอใจหรือไม่” เฟิ่งจิ่วกระดกมุมปากยิ้มน้อยๆ เสียงเย่อหยิ่งพร้อมกับกลิ่นอายพลังวิญญาณกระจายไปในอากาศยามค่ำคืน
จอมมารนั่นจ้องเธอ แม้เธอจะมีใบหน้าที่งดงามล้ำยุค แต่เวลานี้ เขาก็ยังคิดอยากจะฆ่าเธอเสียให้ตาย!
ได้ยินเพียงเสียงคำรามอันดุดันที่ดังมาจากข้างล่าง สัตว์เทวะขั
