ร้องขอชีวิต พยายามทำให้นายท่านที่กำลังเดือดดาลใจเย็นลง
ครั้นเห็นสองคนนั้นกระอักเลือดเพราะทนรับแรงโทสะของเขาไม่ไหว จอมมารใจเย็นลง เก็บแรงกดดันกลับมา เพียงแต่ไอสังหารรอบตัวยังคงไม่จางไป
“นางกล้าฆ่าคนของข้าได้อย่างไร นี่นางกำลังประกาศศึกกับข้าอย่างเปิดเผย! ข้ากลับอยากขอคำชี้แนะจากเจ้าเมืองเฟิ่งผู้นี้สักครั้ง ดูว่ามีความกล้าใดถึงได้ไม่เห็นอะไรอยู่ในสายตาเลยเช่นนี้!” เสียงทุ้มต่ำชั่วร้ายแฝงจิตสังหารของเขาดังขึ้น เห็นเพียงเขาโบกมือ ตวาดสั่งเสียงกร้าว “เรียกรวมกำลังคนทั้งหมดมา! เข้าจะบุกสังหารไปยังเมืองเฟิ่ง! แก้แค้นให้กับพี่น้องที่ตายไป!”
“ขอรับ!” ผู้ฝึกวิชามารที่อยู่ข้างล่างถอยออกไป ตีกลองรวมพล เรียกทุกคนในเมืองมารวมตัวกัน
เสียงตีกลองดังอย่างต่อเนื่อง เหล่าผู้ฝึกตนในเมืองอึ้งค้าง จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังสนาม ตอนมาถึง ก็มีคนมารวมตัวกันไม่น้อยแล้ว และด้านหน้าของทุกคน จอมมารยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว
คนสามสี่ร้อยคนรีบยืนเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบ แต่ละคนมองไปที่นายท่านที่อยู่ข้างหน้า รอฟังคำสั่งของเขา
เมื่อทุกคนมารวมตัวกัน จอมมารที่อยู่ข้างหน้าเปล่งเสียงแฝงแรงกดดันออกไป “คนของเมืองเฟิ่งเย่อหยิ่งไร้ผู้ใดอยู่
