ตอนที่ 2320 หอมอะไร
สองวันต่อมาในคืนหนึ่ง ผู้ฝึกวิชามารกลุ่มหนึ่งได้แอบเข้าใกล้เมืองเฟิ่งอย่างเงียบเชียบ พวกเขารวมตัวกันอยู่หน้าประตูเมืองเฟิ่ง เมื่อเห็นศพที่แขวนอยู่บนประตูเมือง แต่ละคนหน้าเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย
โดยเฉพาะจอมมารที่เดินแหวกมาจากข้างหลังกลุ่มคน ยิ่งกำหมัดแน่น จ้องเมืองเฟิ่งด้วยสายตาเคียดแค้นเย็นชา หันไปกำชับกับคนข้างๆ “เอาศพลงมา!”
“ขอรับ!” ผู้ฝึกวิชามารสองคนก้าวเข้าไป เอาศพเหล่านั้นลงมา นำไปกองไว้ด้านหนึ่ง จากนั้นก็ใช้ไฟเผาทำลายเสีย
“พังประตูเมือง! บุกสังหารเข้าไป!” ผู้ฝึกวิชามารตวาดสั่งเสียงเข้ม สิ้นเสียงคำสั่ง ผู้ฝึกวิชามารกลุ่มหนึ่งบุกเข้าไปก่อน ทว่าพอมาถึงประตูเมืองกลับถูกเขตอาคมชั้นหนึ่งดีดออกมา
“พลั่กๆๆ!”
พวกนั้นถูกดีดสะท้อนกลับมา ล้มอยู่บนพื้น กระอักเลือดออกมาหนึ่งคำ หนึ่งในนั้นหันไปรายงานจอมมาร “นายท่าน ที่นี่ร่ายเขตอาคมไว้ พวกเราบุกเข้าไปไม่ได้”
“แค่เขตอาคมก็คิดจะขวางทางข้าแล้วงั้นหรือ ช่างไร้เดียงสาจริงๆ!” จอมมารเอ่ยเสียงเนิบช้า เห็นเขาก้าวเข้ามา สองมือประสานกันรวบรวมพลังอันแข็งแกร่งขุมหนึ่งขึ้นมา ตราประทับหนึ่งพุ่งออกไปพร้อมกับพลังขุมนั้น
เสียงระเบิดดังบึ้ม เขตอาคมนั้นถ
