าถึงตรงนี้ เขารวบรวมพลังอันแข็งแกร่งขึ้นกลางฝ่ามืออีกครั้ง ขณะเดียวกันก็สร้างตรประทับหนึ่งขึ้นมา ซัดใส่เขตอาคมชั้นนั้น “ทลายลงไปเสีย!”
เสียงคำรามต่ำดังออกไป แต่กลับไม่ได้ยินเสียงระเบิดเหมือนเมื่อกี้ แต่พลังที่ซัดออกไปขุมนั้นกลับเหมือนก้อนหินที่โยนลงไปในมหาสมุทร หายลับไปอย่างไร้ร่องรอย ไร้คลื่นลมเกิดขึ้นแม้แต่น้อย…
เห็นอย่างนั้น ลึกๆ ข้างในของเขาเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี ยังไม่ทันเริ่มสู้ก็ถูกปิดตายทางหนีแล้ว เกรงว่า…
“น่าแปลก ที่นี่ทำไมไม่มีคนอยู่สักคนเลย” หลังจากเหล่าผู้ฝึกวิชามารเข้ามาข้างใน กลับไม่เห็นเงาคนแม้แต่ครึ่งคน
“หืม กลิ่นอะไรนี่ พวกเจ้าได้กลิ่นหอมๆ อะไรไหม” ผู้ฝึกวิชามารคนหนึ่งทักขึ้น สูดหายใจลึกๆ ดมกลิ่นหอมที่ลอยอยู่ในอากาศ
“เหมือนกลิ่นหอมของเนื้อ”
“ไม่ใช่ๆ เหมือนกลิ่นหอมของเหล้าต้มมากกว่า”
“ใช่ที่ไหน กลิ่นหอมของยาชัดๆ”
“มีหรือ เหตุใดข้าไม่ได้กลิ่นอะไรเลย”
“ข้าก็ไม่ได้กลิ่นเหมือนกัน”
เสียงถกเถียงกันดังวุ่นวาย ต่างก็รู้สึกแปลกประหลาดอย่างมาก
………………………………….
