ก็ปิดเขตอาคมที่เปิดออก ก่อนจะกลับเข้ามาข้างในยืนเงียบๆ อยู่ด้านหนึ่ง มองดูพวกคนที่ถูกนายท่านคัดเลือกให้อยู่ต่อ
ความจริง ไม่เพียงแค่เขา คนอื่นๆ ในตระกูลกู่ต่างก็ไม่เข้าใจ เหมือนที่ผู้ฝึกตนคนเมื่อกี้ว่า บางคนตอบคำถามเหมือนกัน อีกทั้งในกลุ่มคนที่จากไปมีคนที่พลังแข็งแกร่งกว่าคนพวกนี้มาก แต่กลับไม่ถูกคัดเลือก
แม้แต่พวกเขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมนายท่านจึงเลือกคนพวกนี้ แต่กลับสั่งให้คนมากมายขนาดนั้นจากไป หากเป็นพวกเขา ย่อมต้องเก็บคนพวกนั้นไว้ พลังต่อสู้ที่เพิ่มมากขึ้นเช่นนั้นจึงจะสามารถสูสีกับกลุ่มอำนาจอื่นๆ ได้
มองดูเจ็ดสิบห้าคนนั้น เธอก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าพวกเขา เสียงที่แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายพลังวิญญาณและแรงกดดันเปล่งออกจากปาก
“เงื่อนไขที่ข้ามีต่อพวกเจ้านั้นง่ายมาก หนึ่ง ต้องจงรักภักดี นับตั้งแต่ที่พวกเจ้าเข้ามาในเมืองเฟิ่ง พวกเจ้าก็ได้กลายเป็นคนของข้าเฟิ่งจิ่ว ต้องจดจำสถานะของตนเองไว้ตลอดเวลา อย่าได้ทำเรื่องทรยศหักหลังข้าเป็นอันขาด ไม่อย่างนั้น ข้าจะทำให้พวกเจ้าอยู่ไม่สู้ตาย”
เธอเงียบไปครู่หนึ่ง สายตากวาดมองทุกคน ก่อนเอ่ยเสียงเนิบช้าต่อว่า “สอง สามัคคีรวมใจเป็นหนึ่ง อย่าให้เกิดเรื่องการแก่งแย่งชิ
