อ่างอาบน้ำเข้าไปในห้องของข้าที แล้วก็เตรียมอาหารให้ข้าหน่อย”
“เจ้าค่ะ นายท่านนั่งรอสักครู่ พวกข้าจะรีบไปเตรียมเดี๋ยวนี้” พวกนางรับคำ คารวะแล้วถอยออกไป
ในเมืองมีบ่อน้ำ เรื่องอย่างการอาบน้ำจึงไม่ใช่เรื่องยาก ตอนนี้พวกเขาอาศัยอยู่ที่มาครึ่งเดือนแล้ว ล้วนคุ้นเคยกับทุกอย่างที่นี่เป็นอย่างดีแล้ว ได้ยินว่านายท่านต้องการอาบน้ำ บางส่วนก็ไปเตรียมน้ำร้อน บางส่วนก็ไปเตรียมอาหารการกิน…
ในระหว่างนี้ คนที่อยู่ด้านหน้าได้ยินว่าเฟิ่งจิ่วออกจากการเก็บตัวแล้ว ต่างก็อดเผยสีหน้าดีใจออกมาไม่ได้
“ดีเหลือเกิน ในที่สุดนายท่านก็ออกมาแล้ว คนของเราทางนี้น่าจะค่อยๆ มีมากขึ้นแล้ว”
“ถูกต้อง เมื่อเป็นอย่างนี้ พลังต่อสู้ก็จะยิ่งแข็งแกร่ง ตอนแรกยังกังวลว่ากลุ่มอำนาจอื่นจะเล่นงานพวกเรา นึกไม่ถึงว่านี่ก็ผ่านไปกว่าครึ่งเดือนแล้วก็ยังเงียบกริบ ดูท่าพวกนั้นคงจะกลัว”
“นั่นสิ พลังที่แข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อของนายท่าน ใครบ้างไม่กลัว”
“หน้าประตูเมืองในครึ่งเดือนมานี้ก็มีคนมารวมตัวกันนับร้อยคนแล้ว ไม่รู้ว่าจะมีกี่คนที่เข้าตานายท่านและถูกเลือกเข้ามา”
“ข้าเดาว่าไม่ร้อยคนก็น่าจะแปดสิบกระมัง ข้าเห็นพลังของผู้ฝึกตนไร้สำนักพวกนี้ต่าง
