แต่ต้องทำให้ตนเองเผชิญหน้ากับความเสี่ยงที่อันตรายถึงชีวิตจริงๆ ร่างกายจึงจะสามารถระเบิดพลังออกมาในพริบตาได้
ดูท่า เธอคงต้องทนรับความลำบากหน่อยแล้ว
“เจ้าหนู เป็นอย่างไรเล่า เจ้าเก่งมากไม่ใช่หรือ เหตุใดจึงถูกมัดง่ายๆ เช่นนี้” ผู้ฝึกวิชามารคนนั้นยกมือขึ้น พายุดาบฟาดฟันไปที่เฟิ่งจิ่ว เห็นเพียงดาบนั้นเฉือนผ่าน ทิ้งรอยเลือดเส้นหนึ่งไว้ที่ท้องของเฟิ่งจิ่ว
ซี้ด! เจ็บมาก!
เธอสูดปากในใจ แม้ดาบนี้จะไม่ลูกมาก แต่ก็เจ็บมาก เธอไม่ได้ลิ้มรสความเจ็บปวดเช่นนี้มานานแค่ไหนแล้ว รนหาที่เองแท้ๆ
“วางใจ ข้าไม่เอาชีวิตเจ้าในดาบเดียวหรอก เจ้าทำลายเมืองของข้า ทำให้คนในมือของข้าล้มตายบาดเจ็บ ข้าจะทำให้เจ้าได้ลิ้มลองวิธีการของข้าอย่างถึงใจเลยละ!”
ขณะเอ่ย เขาเงื้อมือขึ้น กระแสพลังหลายสายพวยพุ่งออกไป ผ่านไปไม่นาน ก็ทำให้เฟิ่งจิ่วบาดเจ็บไปทั่วทั้งตัว
“ซี้ด! โอย!”
เฟิ่งจิ่วเปล่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวดอย่างทนไม่ไหว กลิ่นอายพลังเร้นลับของเธอค่อยๆ หดหายไป โดยเฉพาะเมื่อเลือดบนตัวไหลออกมา ยิ่งทำให้หน้าเธอซีดขาว…
………………………………….
