ตอนที่ 2264 แพร่สะพัดออกไปแล้ว
เพียงแต่ ยามนี้ผู้ฝึกวิชามารคนนั้นนอนแน่นิ่งไม่ไหวติงอยู่ในนั้น ทั่วร่างไร้ซึ่งพลังชีวิต กลิ่นอายพลังวิญญาณทั้งหมดถูกกดทับไว้ ตกลงมาจากบนที่สูงขนาดนั้น กระดูกทั้งร่างแตกยับ เลือดเนื้อแหลกละเอียด มีเพียงดวงตาคู่นั้นที่ยังคงเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว
เห็นผู้ฝึกวิชามารที่มีวรยุทธ์ระดับเซียนเหินขั้นสูงสุดยังตายอย่างนี้ ผู้คนรอบข้างสีหน้าแตกต่างกันไป อดไม่ได้ที่จะเลื่อนสายตามองขึ้นไปข้างบน มองเงาร่างข้างบนนั้นที่ยังไม่ร่วงตกลงมา
เวลานี้เฟิ่งจิ่วกำลังจะลงมา เพราะได้ยินเสียงนั้นจึงเข้าไปดูทิศทางนั้น เมื่อครู่ตอนที่คนคนนั้นขี่กระบี่บิน เธอสังเกตเห็นแล้ว เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะถูกกดทับอยู่ในระดับความสูงเท่านั้น จากนั้นก็ตกลงไป
นึกถึงกฎบังคับใช้ของที่นี่ นัยน์ตาของเธอไหวระริก ดูท่าหากไม่มีพลังจิตที่แข็งกล้ารวมถึงแรงกดดันของสัตว์เทวะโบราณเหมือนเธอ คงจะขึ้นไปสูงระดับนั้นไม่ได้
แต่อย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน คนจะได้ไม่เห็นลักษณะพื้นที่ของที่นี่ด้วย เธอละสายตากลับมาก่อนจะเหาะลงมาด้านล่าง
คนข้างล่างเมื่อเห็นคนข้างบนลงมา มีบางคนรีบรุดหน้าไปยังทิศทางนั้น ไม่ว่าใครล้วนมองออกว่ามี
