ของผู้หญิงคนนั้น พวกเขาจึงไม่รั้งอยู่ต่อ
ขณะเดียวกัน ในห้วงมิติ เฟิ่งจิ่วที่นั่งขัดสมาธิอยู่กำลังจ้องมองเหตุการณ์ข้างนอก ประกายประหลาดใจพาดผ่านในดวงตาของเธอ สีหน้าเหมือนไม่เข้าใจ คล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่
กระทั่งเห็นคนพวกนั้นแยกย้ายกันไป เธอจึงค่อยหลับตาพักผ่อน ตั้งใจว่าพักผ่อนแล้วค่อยออกไป คิดหาวิธีสืบดูว่าที่นี่คือที่ไหนกันแน่ และจะมีวิธีใดกลับไปที่เมืองร้อยนทีได้บ้าง?
เช้าตรู่ของวันต่อมาผ่านไปอย่างเงียบงัน ยามเที่ยงวัน เธอที่พักผ่อนมาตลอดทั้งเช้าเริ่มผ่อนคลายลงหลังจากตึงเครียดมาตลอด เธอไม่ได้รีบออกไปทันที แต่กำลังแปลงโฉมอยู่ในห้วงมิติ ลองสวมเสื้อผ้าบนตัวหลายชุด สุดท้ายก็สวมเสื้อผ้าเก่าๆ ชุดหนึ่ง
เธอมองตัวเองในกระจก อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา
คนในกระจกเปลี่ยนจากผู้หญิงหน้าตางดงามล้ำเลิศไปเป็นชายมีหนวดเครา ร่างกายที่บอบบางเพราะสวมเสื้อผ้าหลายตัว แม้จะไม่ได้ดูอ้วนหนา แต่อย่างไรก็ดูเหมือนชายฉกรรจ์คนหนึ่ง บนใบหน้ามีแผลเป็นที่ลากยาวจากหางตาซ้ายไปจนถึงมุมปากขวา ดูน่าสยดสยอง คิ้วดกดำและใบหน้าอันบิดเบี้ยวทำให้เธอดูมีกลิ่นอายดุดันจนสิ่งมีชีวิตไม่อยากเข้าใกล้
เธอไม่เพียงแปลงโฉม แ
