่านเหมือนไม่ค่อยปกติ?”
“แย่แล้วๆ ครั้งนี้แย่แล้วจริงๆ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว” ผู้อาวุโสเซียนคนนั้นส่ายหน้าขณะพึมพำ สกานถารณ์ในตอนนี้เป็นสถานการณ์ที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน
“อะไรแย่แล้ว? ท่านพูดมาให้ละเอียดหน่อย” ผู้อาวุโสเซียนคนหนึ่งถาม
“ต้วนเยี่ย เจ้าออกไปฝึกฝนนอกสถานที่กับพวกอาจารย์อาของเจ้าไม่ใช่หรือ? เหตุใดมาอยู่นี่ได้?” ผู้อาวุโสเซียนจากสำนักเมฆาหยกอีกคนถาม ค่อนข้างสงสัยที่ต้วนเยี่ยมาอยู่ที่นี่
“อาจารย์อา ข้ามากับเฟิ่งจิ่ว” เสียงของต้วนเยี่ยฟังดูค่อนข้างว่างเปล่า เขาในตอนนี้ สมองสับสนวุ่นวาย แทบไม่สนใจบาดแผลบนตัวที่กำลังเลือดไหล
“อางจารย์อาต้วน อย่างไรก็ทำแผลบนตัวของท่านก่อนดีหรือไม่ ข้ากลัวว่าหากปล่อยไว้อย่างนี้ ร่างกายจะรับไม่ไหว” ลู่ซีเหยียนก้าวเข้ามาเตือนเสียงเบาๆ แม้รู้ว่าการเข้าไปสอดแทรกขณะที่เหล่าผู้อาวุโสเซียนกำลังพูดคุยกันอยู่จะเป็นการเสียมารยาท แต่นางเห็นร่างกายของเขาไหวเอน สีหน้าก็ยิ่งอยู่ยิ่งซีด จึงเป็นห่วงว่าร่างกายของเขาจะรับไม่ไหว
เหล่าผู้อาวุโสเซียนได้ยินอย่างนั้นก็หันไปมองบาดแผลบนตัวต้วนเยี่ย เห็นว่าร่างกายล้วนเต็มไปด้วยบาดแผลเล็กใหญ่ ตรงปากแผลยังมีเลือดไหลอีกด้วย เลือดนั่นซึมเสื้อผ