างของปีศาจเลือดแล้ว มันต้องการส่งต้วนเยี่ยเข้าไปในประตูแห่งความมืด!
“หลบเร็ว! เร็ว!”
“นั่นมันประตูแห่งความมืด! หากถูกส่งเข้าไปก็จะไม่มีทางกลับออกมาได้อีก! หนีเร็ว!”
“สหายต้วน! หนีเร็ว!”
ทว่า ในขณะที่ทุกคนหน้าเปลี่ยนสีและตะโกนด้วยความตกใจ ต้วนเยี่ยกลับถูกแรงกดดันของผู้อาวุโสเซียนตรึงร่างไว้นิ่ง ราวกับถูกภูเขาไท่ซานทับไว้ก็ไม่ปาน ทำให้เขาไม่อาจยืนตัวตรงได้ ไม่อาจขับเคลื่อนกลิ่นอายพลังวิญญาณในตัวได้ ยิ่งไม่อาจหนีไปจากตรงนี้ได้ ตรงกันข้าม ร่างกายกลับค่อยๆ ถูกดูดเข้าไปทางหลุมน้ำวนนั่นทีละก้าวๆ
“อาจารย์อาต้วน!”
“อาจารย์อาต้วน!”
ลู่ซีเหยียนกับหร่วนหรูที่อยู่ข้างล่างตะโกนด้วยความตกตะลึง เห็นต้วนเยี่ยใกล้ถูกดูดเข้าไปแล้ว เพียงแต่พวกนางเองก็ไร้หนทางช่วยเหลือ ทว่า เวลานี้เอง เฟิ่งจิ่วที่อยู่ไม่ไกลจากพวกนางพลันโถมร่างกระโดดขึ้นไป แพรป่วนฟ้าในมือพุ่งรัดไปที่ตัวต้วนเยี่ย พยายามดึงเขาลงมา
“เจ้าคิดว่ายังช่วยเขาได้อีกงั้นหรือ? ช่างเพ้อเจ้อจริงๆ!” น้ำเสียงทุ้มต่ำของปีศาจเลือดดังขึ้น เห็นเพียงสองมือของเขาพลิกขยับ แรงดึงดูดนั่นยิ่งรุนแรงขึ้นกว่าเดิม แม้เธอจะดึงต้วนเยี่ยไว้ ร่างของเธอก็ยังถูกดึงตามขึ้นไป
