งดูเฟิ่งจิ่วในชุดแดงถือแพรป่วนฟ้าไว้ในมือเพื่อต่อสู้กับผู้ฝึกวิชามาร ต่างก็อดตะลึงค้างไม่ได้
กลิ่นอายพลังเร้นลับป่วนพล่านอยู่รอบกายของนาง ที่แท้ นางก็เป็นผู้ฝึกพลังเร้นลับนี่เอง! หนำซ้ำยังเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพนักรบด้วย พลังเช่นนี้ แม้จะเป็นผู้ฝึกพลังเร้นลับ ก็ไม่ถือว่าอ่อนแอแล้ว
ต้วนเยี่ยถือกระบี่ยาวเข้าร่วมการต่อสู้ ผู้ฝึกตนคนอื่นๆ เห็นก็รีบล้อมโจมตีเข้าไปทันที เพียงแต่ เมื่อใดที่ถูกจู่โจมผู้ฝึกวิชามารจะนำตัวหร่วนหรูมาเป็นกำบัง ทำให้พวกเขารับมือได้ยาก ไม่อาจแสดงพลังออกมาได้เต็มที่
“มาเลย! อยากให้นางตายก็เข้ามา! ฮ่าๆๆๆๆ! พวกไร้ประโยชน์ ยังคิดจะจับข้าอีก? ช่างเพ้อเจ้อไร้สาระเสียจริง!” ผู้ฝึกวิชามารจ้องพวกเขา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและท้าทาย
พลันนั้น กลิ่นอายพลังของเขาพลันหนักอึ้ง เห็นเพียงเขาโบกมือ ตวาดคำรามเสียงกร้าว แรงกดดันอันทรงพลังที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่ากระจายไปทั่วบริเวณ แรงกดดันอันแข็งแกร่งที่แผ่ปกคลุมเข้ามานั่นแฝงไว้ด้วยพลังทำลายล้าง นั่นคือแรงกดดันของปราชญ์เซียน กระแทกร่างของคนที่อยู่รอบๆ จนปลิวออกไป แม้แต่เฟิ่งจิ่วก็ไม่เว้น
“อึก!”
เฟิ่งจิ่วครางด้วยความเจ็บปวด ถูกพลังอันแข
