ตอนที่ 2243 ขอตัวก่อน
“พอได้แล้ว”
เธอลุกขึ้น ค่อยๆ สาวเดินเข้าไป หยุดยืนตรงหน้าอี้ซิวหราน นัยน์ตาสุกใสจ้องมองที่ใบหน้าโดดเด่นของเขา “ทำไมข้ารู้สึกเหมือนเคยเจอเจ้าที่ไหนมาก่อน?”
จำเขาได้หรือ เป็นไปไม่ได้
ยังไม่พูดถึงแต่ก่อนตอนสู้กับเธอเขาใส่หน้ากาก เธอจึงมองไม่เห็นหน้าเขา แม้แต่กระบวนท่าที่สู้กับต้วนเยี่ยเมื่อกี้เขาก็ไม่เคยใช้มาก่อน ไม่เช่นนั้น จะพ่ายแพ้ให้กับเจ้านั่นนั่นง่ายๆ ได้อย่างไรกัน?
หากเธอจำเขาได้ ก็คงลงมือแต่แรกแล้ว จะต้องถามเขาอีกทำไม?
ด้วยเหตุนี้ เขายกชายเสื้อที่ฉีกของเฟิ่งจิ่วมาขึ้นเช็ดเลือดที่มุมปาก มองเธอ กระตุกยิ้มมุมปาก เผยรอยยิ้มออกมา “ตอนเที่ยงพวกเราก็เคยเจอกันที่ลานด้านหลังแล้วไม่ใช่หรือ? ลืมเร็วขนาดนี้เชียว?”
เขานวดหน้าคลึงหน้าอก เหล่มองต้วนเยี่ยแวบหนึ่ง เจ้านั่นลงมือหนักจริงๆ เขาเองก็ประมาทเกินไปถึงได้พ่ายแพ้ หากสู้กันอีกครั้ง เขาจะต้องกำราบเจ้านั่นได้แน่นอน
เฟิ่งจิ่วนัยน์ตาไหวระริก เพียงจ้องมองเขาเงียบๆ ไม่พูดอะไร เนิ่นนาน เธอหันตัวไปหาเจ้าเมืองลู่ “ท่านเจ้าเมือง งานเลี้ยงคืนนี้ขออภัยที่ข้าให้อาจอยู่ร่วมงานด้วยได้” เธอพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็สาวเท้าเดินจากไป
ต้วนเยี่ยเห็นอย
