ได้ยินอย่างนั้น ชายฉกรรจ์พวกนั้นนิ่งอึ้ง “บัญชีของพวกเรา จะ จ่ายเงินไปแล้วนี่นา!”
“ข้าหมายถึงบัญชีของทุกคนบนนั้น” เธอหยักยิ้มมุมปาก นัยน์ตาเยือกเย็นจับจ้องพวกเขา “พวกเจ้าคงไม่คิดว่า ล่วงเกินข้าแล้วจะไปได้ง่ายๆ อย่างนี้?”
“ไป คิบัญชีของคนทั้งชั้นบนและชั้นล่าง ให้คนพวกนี้จ่าย” เอ่ยจบ เธอมองเถ้าแก่แวบหนึ่ง “คิดสองเท่า”
เถ้าแก่รีบรับคำ “ขอรับ” จากนั้นก็รีบขึ้นไปสั่งเสี่ยวเอ้อร์ที่อยู่ข้างบน จากนั้นก็หยิบลูกคิดขึ้นมาดีดคำนวณอย่างรวดเร็ว
ชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นเห็นอย่างนั้นก็มองข้างบนที มองข้างล่างที ลอบคิดในใจว่าดื่มชาที่นี่ใครก็มีปัญญาจ่าย แต่ทั่วทั้งชั้นบนชั้นล่างมีคนมากมายขนาดนั้น อย่างไรก็ต้องควักเงินหลายร้อยเหรียญทองกระมัง? หากคิดสองเท่าอีก เช่นนั้น…เช่นนั้นก็เท่ากับว่า…
ครั้นคิดว่าพวกเขาอาจต้องควักเงินออกมานับพันเหรียญทอง พวกเขาหน้าเปลี่ยนมี เห็นเถ้าแก่ขึ้นไปที่โต๊ะคิดเงินแล้ว พวกเขาจึงแอบส่งสายตาให้กัน ก่อนจะสาวเท้าออกวิ่งอย่างรวดเร็ว
ล้อเล่นหรือ! พวกเขาเป็นผู้ฝึกเซียนนะ เงินเกือบหนึ่งพันเหรียญเงินสำหรับพวกเขาถือเป็นจำนวนที่มหาศาลมาก!
………………………………….
